5 dagen Tokio: Reiseroute en hoogtepunten

Tokio kan overweldigend zijn - enorm, luid, kleurrijk. Maar dat is precies wat ik zo leuk vind aan deze stad. Als je voor de eerste keer vliegt, moet je minstens 5 dagen inplannen om een gevoel voor de stad te krijgen: tussen wolkenkrabbers, heiligdommen, streetfood en trendy wijken.

Bij ons laatste bezoek zijn we 's middags rond 16.00 uur geland - directe vlucht vanuit Duitsland, op tijd, maar moe. Toch wilden we meteen naar buiten. Tokio slaapt nooit, dus waarom zouden wij dat doen? Overigens de beste manier om jetlag te bestrijden.

Aankomen en eerste indrukken in Tokio verzamelen

Na de lange vlucht en het inchecken in het hotel was het tijd om op te frissen, de metro in te duiken en naar Roppongi te gaan. De eerste avond is perfect om langzaam aan de drukte te wennen - met veel neonlicht, maar ook rustige hoekjes tussendoor.

Roppongi Hills is een enorm stadsontwikkelingsproject in de wijk Minato - modern, goed ontworpen, met kunst in de openbare ruimte, designerwinkels en chique restaurants. Het middelpunt wordt gevormd door de Mori Tower, een van de hoogste gebouwen van de stad.

Mijn tip: ga direct naar de Tokyo City View. Daar zijn twee uitkijkplatformen - en ze kunnen niet verschillender zijn. Het gesloten platform op de 52e verdieping is rondom van glas en biedt bij elk weer een prachtig uitzicht op Tokio. Voor fotografen (en liefhebbers van frisse lucht) is het Skydeck op het dak echter de echte blikvanger: Geen glasplaten, geen reflecties - alleen de wind in je haar en een vrij panoramisch uitzicht.

Het Skydeck is een voormalige helikopterlandingsplaats en alleen geopend bij goed weer. Bij regen of sterke wind blijft de toegang helaas gesloten - dus controleer dit van tevoren. De toegang tot het gesloten platform kost 1.800 yen (ongeveer 13,40 €), het Skydeck kost 500 yen (ongeveer 3,70 €) extra.

Het creatieve hart van Tokio

De zaterdag begint vroeg. We starten bij het Meiji-heiligdom, voordat busladingen toeristen zich door de grindpaden duwen. 's Ochtends is het heiligdom bijna leeg, slechts een paar locals die biddend hun handen samenvoegen. De torii steekt majestueus boven de ingang uit, het pad naar het heiligdom is omgeven door torenhoge cederbomen - het voelt eerder als een boswandeling dan een stadsbezoek.

Direct daarnaast ligt het uitgestrekte Yoyogi-park, dat voor mij tot de mooiste parken van Tokio behoort. Hier pulseert het leven. Straatmuzikanten, dansende groepen, picknickdekens onder kersenbloesems of het geritsel van herfstbladeren - afhankelijk van het seizoen heeft deze plek een heel eigen gezicht.

Voor de ingang van het park slaan we kort af - koffiepauze! - en halen we bij de Little Nap Coffee Stand een van de beste flat whites van de stad. Daarna slenteren we verder en passeren we Harajuku Station - en met haar verandert de scène: van rustig naar maximaal kleurrijk.

Achter het station wacht de beroemde Takeshita Street. Schreeuwerige muziek, knalgekleurde mode, regenboog-suikerspin en crêpes met cheesecake, slagroom en aardbeien. Mijn persoonlijke must-visit: de stickerwinkel een paar meter achter de ingang. We hebben daar gemakkelijk een uur doorgebracht en een klein fortuin aan stickers en kantoorartikelen uitgegeven.

Wie de drukte te veel vindt, moet de zijstraten van Ura-Harajuku inslaan - daar ontdek je coole vintagewinkels, onafhankelijke labels en creatieve kleine cafés. Daarna gaat het verder richting het Omotesando-district. De architectuur hier is moderner, strakker - en vooral: luxer. In de flagshipstores van Nike, Supreme, Onitsuka Tiger of Carhartt kun je winkelen of gewoon alleen maar verwonderen.

's Avonds gaan we naar Shibuya - en ontmoeten we de volgende Tokio-klassieker: het Shibuya Crossing. We doen het zoals veel anderen en proberen een plek in de Starbucks met uitzicht op de kruising te veroveren. Helaas is het vol. Dus kijken we het spektakel gewoon vanaf de tweede rij - niet minder indrukwekkend, als honderden mensen tegelijkertijd bij groen beginnen te lopen.

Nog een foto bij het Hachikō-standbeeld, een korte wandeling door de Center Gai, langs neonreclames, karaokebars en modeketens - en wie wil, kan ook nog even bij Shibuya Modi binnenkijken. Als je van manga en anime houdt: Mandarake is niet ver weg en absoluut een bezoek waard.

Wie nog energie heeft, gaat 's avonds naar Shinjuku en neemt de lift naar het Tokyo Metropolitan Government Building. De toegang is gratis - en met een beetje geluk laat de Fuji zich zelfs aan de horizon zien.

Van station naar uitzicht

We beginnen de dag midden in de drukte van Tokyo Station. Het station is enorm, chaotisch - en toch een paradijs voor wie ontbijt zoekt. Tussen bento-boxen, onigiri en luchtige sandos vind je hier alles wat de jetlag vraagt. Mijn tip: probeer de kleine winkeltjes in de ondergrondse ruimte, daar is echt goede koffie en zoet gebak te vinden.

Fris en vol energie lopen we naar het Tokyo International Forum. Alleen het gebouw is al een blikvanger - glas, staal, gigantische hallen. Als je geluk hebt, is er net een rommelmarkt of antiekmarkt op het plein ervoor. We zijn er toevallig binnengewandeld en hebben urenlang tussen oude camera's, kimono-stoffen en vintage-posters gezocht.

Volgende poging: het Keizerlijk Paleis. Of beter gezegd: de Oostelijke Tuinen - want het eigenlijke paleisgebied is verboden terrein voor bezoekers. Toen we aankwamen, was de rij echter zo lang dat we uiteindelijk hebben opgegeven. Daarom mijn advies: Kom echt vroeg - of plan alleen een wandeling langs de watergreppels en bruggen in. Dat is ook de moeite waard.

Te voet gaan we verder door Marunouchi en richting het zuiden - ons doel: de Tokyo Tower. De rode Eiffeltoren van Tokio oogt van dichtbij verrassend charmant. Je kunt naar boven gaan, maar dat hoeft niet - het uitzicht is mooi, maar niet spectaculair.

In plaats daarvan raad ik aan: World Trade Center Building. Vanaf hierboven heb je een geweldig uitzicht op de Tokyo Tower midden in de skyline - veel fotogenieker dan van bovenaf. En het is relatief leeg.

's Middags gaan we door naar de Tokyo Skytree - het hoogste gebouw van Japan. Het uitzicht van beneden is al indrukwekkend. Als je nog niet genoeg uitzicht hebt gehad: de platforms bieden bij helder weer een 360° panoramisch uitzicht tot aan de horizon (ja, zelfs tot de Fuji). Plan wel genoeg tijd in - wachttijden zijn hier de regel.

Voor het diner gaan we terug naar Asakusa, want hier verblijven we. In de kleine straatjes rond de Sensō-ji-tempel vind je alles: ramen, sashimi, udon - of gewoon een kom dampende rijst met ingelegde groenten en vis. Precies wat we na zo'n dag nodig hebben.

Popcultuur & Geschiedenis

Na het ontbijt maken we ons op naar het epicentrum van Tokio voor nerds, technologiefans en anime-liefhebbers: Akihabara. Hier rijgen de elektronicawinkels, retro-gaming winkels en maid cafés zich aaneen. Ja, precies - maid cafés. En omdat je Akihabara niet hebt ervaren zonder er een te bezoeken, gaan we er inderdaad in, omdat enkele vrienden zeiden dat het een must is.

De serveersters dragen kanten jurken met dierenoren, spreken met een piepende stem en noemen je 'Master'. Ook wij moeten deze dierenoren opzetten (alleen even voor de foto, ik voel me vreselijk). Onze matcha-latte komt met een cacaopoeder-kattenbeeldje erop, dat ze voor onze neus tekenen.

Het "hoogtepunt": een mini-concert met zang en toverspreuken, waarbij we mee moeten klappen. Het is bizar, kitscherig en zo Japans. Een keer is genoeg. Heel eerlijk? Ik vond het helemaal niet leuk.

Wie meer geïnteresseerd is in technologie, zal in de enorme warenhuizen zoals Yodobashi Camera zijn gading vinden - alleen de camera-afdeling is overweldigend. Ook wie niets koopt, vermaakt zich hier prima. En wie nieuwsgierig is: trakteer jezelf op misschien wel het meest bizarre uitstapje van de dag naar de M's Pop Life Department Store - een seksshop over meerdere verdiepingen in "Japan-stijl" - meer wil ik niet verklappen. Tokio, hè.

Van Akihabara lopen we richting de Aki-Oka Artisan Market. Een echte tegenstelling: in plaats van knipperende LED-reclames vind je hier werkplaatsen, ontwerp-winkels en handgemaakte kleinigheden. Perfect voor een rustiger winkelervaring.

's Middags gaan we verder naar Ueno. Het gelijknamige park is enorm en herbergt verschillende musea, een zoo en veel schaduwrijke paden voor een pauze. Als je moet kiezen, kijk dan naar het Nationaal Museum voor Natuur en Wetenschap - dat laat je zelfs zonder taalvaardigheid versteld staan. Ook leuk: de kleine eetkraampjes rond de ingang van het park. Probeer absoluut een vers gegrilde yakitori-spies.

Een eindje verder ligt de Kappabashi-straat, ook wel bekend als 'Kitchen Town'. Hier vind je alles voor de Japanse keuken - van messen en rijstkoker tot de ongelooflijk echt uitziende plastic gerechten die restaurants in vitrines tentoonstellen. Ik heb daar eetstokjes met persoonlijke gravure mee naar huis genomen - een mooi aandenken.

Voor het diner gaan we richting Yurakucho - vlakbij Shinjuku ligt de beroemde Omoide Yokocho, ook wel bekend als Piss Alley. Geen zorgen: de naam is erger dan de straat zelf. Wat je hier kunt verwachten? Smalle gangpaden, rokerige grillkraampjes, bier in kleine glazen en de beste yakitori in de wijde omtrek. Het ruikt, sist en rookt - en is precies de juiste afsluiting voor een dag tussen hightech en geschiedenis.

Moderne architectuur, Gundam en winkelen

Onze laatste dag in Tokio voelt bijna als een sprongetje de toekomst in. We reizen naar Odaiba, een kunstmatig eiland in de baai van Tokio, dat met zijn mix van pretparkgevoel, hightech-musea en zeezicht een geheel eigen wereld vormt.

De reis alleen al is een ervaring: de Yurikamome Line rijdt vrachtloos over de Rainbow Bridge - het beste is om voorin de trein te zitten en van het uitzicht te genieten. Zodra we op het eiland aankomen, worden we verwelkomd door uitgestrekte pleinen, winkelcentra, vreemde architectuur - en aanzienlijk minder mensenmassa's dan in het stadscentrum.

Onze eerste stop: het Miraikan - National Museum of Emerging Science and Innovation. Hier kun je niet alleen robots van dichtbij ervaren, maar ook toekomstthema's zoals kunstmatige intelligentie, ruimtevaart of bio-ethiek ontdekken. Wat ik bijzonder indrukwekkend vond: de aardbol-installatie in het atrium, die langzaam draait en actuele gegevens in realtime weergeeft.

Slechts een paar minuten lopen is het enorme standbeeld van de Unicorn Gundam - een must-see voor fans van de Japanse popcultuur. Het staat voor het DiverCity Tokyo Plaza, waar je niet alleen kunt winkelen, maar ook goed kunt eten - bijvoorbeeld in een van de vele Japanse ketenrestaurants met uitzicht op de skyline.

's Middags wandelen we richting het water - de Rainbow Bridge is hier niet alleen mooi om te zien, je kunt er ook te voet overheen lopen (in- en uitgangen: Odaiba of Shibaura). Wie nog energie heeft, moet dat niet missen - vooral bij zonsondergang is het uitzicht op de baai en de skyline van Tokio spectaculair.

Om de dag af te sluiten, trakteren we onszelf op een drankje in een van de skybars met uitzicht op het water of eten we direct in een van de restaurantketens van het winkelcentrum - vaak met terras en panoramisch uitzicht. Wie wil, kan ook nog ontspannen in de nabijgelegen onsen 'Oedo Onsen Monogatari' (alleen als je dat oorspronkelijk gepland had - helaas voor altijd gesloten, maar vroeger een hoogtepunt in Odaiba).

Terug in Asakusa is het tijd om de koffers in te pakken, de laatste inkopen te doen, misschien nog een wandeling langs de rivier te maken. Vijf dagen Tokio zijn snel voorbijgevlogen - maar ze hebben een blijvende indruk bij ons achtergelaten.

Ik hoop dat je deze artikel leuk vond en hielp bij het beantwoorden van je vragen. Als je nog ideeën of vragen hebt, horen we graag je reactie hier op de reisblog.

Als je geen vragen hebt: we kijken toch uit naar je feedback en hopen dat je het artikel met vrienden deelt of het op Pinterest opslaat. Dan vind je de tips later weer terug.

Wil je altijd de beste reis- en insider tips ontvangen? Volg me dan op Facebook, Instagram, Pinterest, Threads of abonneer je op mijn Nieuwsbrief voor regelmatige updates en exclusieve tips.