Chili Reisadviezen voor een rondreis

Voor mijn reis naar Chili had ik weinig idee wat me te wachten stond. De beelden in mijn hoofd werden waarschijnlijk gevormd door Torres del Paine met zijn drie granieten toppen, turkoois glanzende gletsjerlagunes en beelden van de gletsjers.

Hoe het voelt om zelf voor zo'n gletsjer te staan of erop te wandelen wist ik niet. Wat ik er vervolgens meemaakte waren pure emoties. Toen ik dacht dat een hoogtepunt niet te overtreffen was, volgde de volgende dag alweer een nieuwe, nog mooiere of totaal andere ervaring.

We bezochten Santiago, Valparaiso, de Atacamawoestijn, maakten een 14-daagse roadtrip door Patagonië (van/naar Punta Arenas tot El Chaltén) en maakten aan het eind een expeditiecruise met Australis door de Patagonische fjorden vanaf Ushuaia via Kaap Hoorn tot Punta Arenas.

De indrukken konden niet diverser zijn. Mijn hoofd is vol van uitzonderlijk mooie momenten! Deze natuur is gewoon ongelooflijk. Daarom is deze reis een van de mooiste die ik tot nu toe heb gemaakt. Met het doel om terug te keren en nog meer van deze wonderlijke landen te ontdekken.

Chili is een reisbestemming voor iedereen. Of je nu een wijnliefhebber bent (de wijnen behoren immers tot de beste ter wereld), geïnteresseerd in cultuur, of bovenal een natuurliefhebber en avonturier.

Wie meerdaagse wandelingen in de Patagonische Andes (Torres del Paine of rond El Chaltén, Argentinië) wil maken, komt volledig aan zijn trekken. Ook in Vuurland (Ushuaia, Argentinië) kun je geweldige wandelingen maken.

Wie meer avontuur zoekt en het geld ervoor heeft, kan vanaf Punta Arenas (of Ushuaia in Argentinië) met een onderzoeks schip naar de Antarctis reizen. Wij hebben de 'kleine variant' tot Kaap Hoorn door de fjorden van Patagonië en Vuurland gekozen. Ook een indrukwekkend en bijna ongerept landschap.

Sinds Chili en Argentinië ben ik helemaal gefascineerd door gletsjers. Urenlang zou ik ervoor kunnen zitten en er gewoon naar staren.

Chili is gewoon geweldig!

De eerste gedachte bij het plannen van een reis naar Chili is: Wanneer is de beste tijd voor een reis naar Chili, Patagonië en Vuurland? Zomer, herfst, winter, lente of zomer?

Waarschijnlijk gaat het jullie voor de eerste reis naar Chili zoals met mij: Je wilt naar Patagonië! Want naar Santiago en Valparaiso kun je het hele jaar door. Naar de Atacamawoestijn en Patagonië (afhankelijk van wat je wilt doen) liever niet.

In de Chileense winter zijn de refugio's en campings in Torres del Paine gesloten. Veel andere wandelpaden zijn vanwege sneeuw en ijs niet toegankelijk of gesloten. Het weer is volgens de locals in de Chileense zomer (vooral december - januari) zeer onvoorspelbaar en verandert vaker dan in de winter of de lente.

Expeditiecruises (of het nu naar de Antarctis of de fjorden is) vinden alleen van november tot maart plaats.

In de Atacamawoestijn kan het in de Bolivianen winter (december - januari) vaak hevig regenen, waardoor wegen kunnen overstromen of San Pedro de Atacama zelfs volledig afgesneden kan worden van de buitenwereld. De prachtige uitgedroogde zoutstroom zie je dan niet (omdat deze vol water zit). Veel wandelingen zijn dan ook niet mogelijk.

We waren van begin november tot begin december in Chili en Argentinië. Bijna de hele tijd hadden we ongelooflijk goed en zomers weer. Aangezien het weer in Patagonië en Vuurland erg snel kan veranderen, is dit zeer ongebruikelijk. We hadden veel geluk.

Als de zon schijnt en de temperatuur aangenaam warm is, kan de wind echter met meer dan 90 km/u van het ijsveld waaien en lijkt de temperatuur 10 - 15 graden kouder.

We hadden binnen één dag alles: zon en warme aangename temperaturen, ijzel en sneeuw. Afwisselend een dichte wolkenlucht en dankzij de sterke wind ineens een stralend blauwe lucht.

Wees voorbereid op alles en draag altijd lagen die je aan en uit kunt trekken.

Over het algemeen raad ik altijd aan: Hoe langer, hoe beter.

We zijn met aankomst en vertrek exact 35 dagen in Chili en Argentinië geweest en wisten vanaf het begin: Veel te kort. Alleen in Patagonië en Vuurland zou je drie weken kunnen besteden en je hebt nog lang niet alles gezien.

Daarom plannen we al onze volgende reis, want nu wil ik meer zien van deze fascinerende regio. Een nieuwe reisbestemming is er ook bijgekomen: Antarctica. Wie eenmaal in Ushuaia heeft gestaan en van de zes schepen die in de haven liggen er vijf naar Antarctica gaan (alleen wij niet) weet waar ik het over heb.

De 'last-minute aankondigingen' ter plaatse en de foto's en video's maken hongerig naar meer!

Chili kun je overigens heel eenvoudig op eigen houtje ontdekken. Maar de juiste reisbestemmingen en plaatsen voor de eerste reis met beperkte tijd vinden is niet eenvoudig. Hoe lang moet je blijven? Zo lang als je kunt, want de reis is lang (bij ons 17,5 uur reine vliegtijd), de jetlag houdt zich bij slechts vier uur tijdsverschil binnen de perken (in de zomer zijn het er 5).

Ik vind daarom dat je minimaal drie weken voor Chili moet inplannen. Het loont niet om voor slechts 1-2 weken zo ver te reizen. Als je weinig tijd hebt, moet je je voor een regio (bijvoorbeeld Patagonië of het noorden) beslissen.

De bussen zijn stipt en afhankelijk van de lijn comfortabel. Vliegtuigen zijn soms behoorlijk duur en worden volgens onze ervaring vaak geannuleerd (LATAM) en zijn vaak vertraagd (LATAM). Met de nieuwe low-cost luchtvaartmaatschappij JetSmart hebben we zeer goede ervaringen opgedaan.

In Chili kun je heel eenvoudig met een huurauto rondreizen. Vergeet echter niet bij de grensovergang naar Argentinië een aparte vergunning bij de autoverhuurder aan te vragen.

Nadat we onze vluchten hadden geboekt en exacte data hadden, zijn we begonnen om ons intensiever te verdiepen in reisgidsen over Chili en Argentinië, evenals online fora en blogs. Het kwam me goed van pas dat mede-reiziger blogger Susi al twee keer in Chili was.

Snel werden drie weken vier weken en plotseling waren het bijna vijf weken die we in de twee Zuid-Amerikaanse landen hebben doorgebracht.

We hadden graag nog meer tijd gehad. Geen wonder dat veel mensen een sabbatical nemen om Zuid-Amerika minimaal drie maanden te verkennen.

Twee weken zijn erg weinig, als je bedenkt dat je bijna twee dagen moet inplannen voor aan- en afreizen.

Bij twee weken zou ik me concentreren op Santiago, Valparaiso en de Atacamawoestijn of het zuidelijke Patagonië.

Plan activiteiten in de Atacama woestijn zo in dat je je aan de hoogte kunt aanpassen en acclimatiseren. Alleen hier hadden we een week kunnen doorbrengen.

Bekijk hier het reisverslag van 2 weken Zuid-Patagonië

In deze tijd krijg je veel hoogtepunten van een eerste reis naar Chili te zien. Het wordt echter heel compact en de dagen zijn lang. Je moet je voorbereiden om elke 1-2 dagen van hotel te wisselen en veel te reizen.

Voorbeeldroute: Santiago (1 dag), Valparaiso (1 dag), Atacamawoestijn (4 dagen), zuidelijk Patagonië (14 dagen)

Als je vier weken tijd hebt, moet je bepaalde in Patagonië zeker een uitstapje naar Argentinië maken. 1-2 dagen El Calafate (Perito Moreno-gletsjer, evenals Upsala en Spegazzini-gletsjer) en 3-5 dagen El Chaltén om te wandelen en een uitstapje naar Ushuaia met het Tierra del Fuego- nationale park zijn dan mogelijk.

De optimale reistijd voor Chili is mijns inziens minstens vier weken. Wij waren 35 dagen in Chili en Argentinië (Patagonië en Vuurland) onderweg. Daarna waren we als het ware 'vermoeid' door de vele indrukken. Het is op zoveel plaatsen gewoon onwaarschijnlijk mooi.

Onze route: Santiago (2 dagen) - Valparaiso (3 dagen) - Atacamawoestijn (3 dagen) - Punta Arenas (1 dag) - Puerto Natales (1 dag) - Torres del Paine (5 dagen) - El Calafate (3 dagen) - El Chaltén (4 dagen) - Puerto Natales (1 nacht transfer) - Punta Arenas (1 nacht transfer) - Bus naar Ushuaia (10 - 12 uur) - Ushuaia (1 dag) - Expeditiecruise Ushuaia (Kaap Hoorn - Punta Arenas, 5 dagen) - Santiago (1 nacht met terugreis 2 dagen).

Andere regio's (Noord-Patagonië en meer van Vuurland en Chiloe) hebben we naar een volgende reis geschoven.

De mogelijkheden en reisbestemmingen in Chili zijn bijna onbeperkt.

Hoe lang je ook de tijd hebt. Het hangt er altijd van af hoe snel je wilt reizen en wat je wilt zien. Daarom kan ik alleen mijn persoonlijke overpeinzingen en onze route hier publiceren.

Ik ben nog nooit zo overweldigd geweest door indrukken tijdens een reis. Daarom was ik blij dat we tussendoor 1-2 dagen zonder programma hadden om de was te doen, verder te plannen en te ontspannen.

Voordat je de vlucht boekt, moet je overwegen of je meerdere overstappen wilt of de directste en kortste mogelijkheden wilt kiezen. Helaas zijn er geen directe vluchten vanuit Nederland naar Santiago de Chili.

Over het algemeen is een retourvlucht van en naar dezelfde stad goedkoper (bijvoorbeeld Amsterdam - Santiago of Madrid - Santiago) dan een multi-city vlucht.

Het liefst boek ik directe vluchten, want de stress met vertragingen en de angst een aansluitende vlucht te missen heb ik de laatste tijd te vaak gehad. Helaas zijn deze, zoals gezegd, niet beschikbaar.

Luchtvaartmaatschappijen waarmee je goed naar Chili kunt reizen zijn bijvoorbeeld KLM (die we hebben gekozen, maken echter een tussenstop in Buenos Aires van ongeveer 1,5 - 2 uur) of Iberia vanaf Madrid, die de Dreamliner naar Zuid-Amerika inzetten. Air France is ook mogelijk, maar ik probeer deze zoveel mogelijk te vermijden. Ik hou gewoon niet van de luchthaven Charles de Gaulle en die luchtvaartmaatschappij.

Ik zoek eigenlijk altijd naar vluchten bij Skyscanner. Bij de luchtvaartmaatschappijen kijk ik ook altijd rechtstreeks op de website, of er misschien niet toch een goedkopere aanbieding is. Meestal is dat niet het geval.

Zo hebben we een vlucht van Stuttgart via Amsterdam naar Santiago de Chili geboekt en weer terug vanaf Santiago. De vluchtduur was 17,5 uur, daar komt een tussenstop in Buenos Aires van 1,5 - 2 uur bij waar je het vliegtuig moet verlaten.

Deze vraag was voor ons snel beantwoord. In het noorden (Santiago, Valparaiso en de Atacamawoestijn) wilden we geen eigen auto. In Santiago en Valparaiso maakte dat geen zin, want de busverbindingen zijn geweldig, de tickets goedkoop en dus is het reizen eenvoudig.

Voor de Atacamawoestijn zou het misschien handig zijn, maar dankzij onze accommodatie (explora Atacama) hadden we hier geen huurauto nodig. Er werd een luchthaventransfer aangeboden (van Calama naar San Pedro de Atacama), de tours en wandelingen waren volledig bij de prijs inbegrepen en maakten een huurauto voor ons overbodig.

Als je je geen duur hotel kunt veroorloven, is een eigen auto in de Atacamawoestijn zeker aan te raden.

We hebben besloten alleen voor Patagonië een huurauto te boeken. Hier was de flexibiliteit belangrijk, omdat we bij de boeking nog niet wisten wat we allemaal wilden ondernemen en al van tevoren wisten dat er veel plekken zouden zijn waar we met de auto zelf konden stoppen om foto's te maken, wat met de bus moeilijker zou zijn.

Bij het huren van een auto is een SUV (met vierwielaandrijving) veel comfortabeler dan een normale auto. We hebben vaak onverharde wegen gebruikt en zouden niet geduldig genoeg zijn geweest om deze met een normale auto in slakkentempo te rijden. Maar het is allemaal een kwestie van prijs.

Als je zoals wij de grens naar Argentinië (of vice versa) wilt oversteken, moet je dit van tevoren apart melden aan de autoverhuurder.

Daarnaast moet je de grensovergang naar Argentinië vaak apart aanmelden. Afhankelijk van de duur kost deze vergunning verschillend. Voor 14 dagen hebben we 78.000 CLP betaald.

Onze keuze voor de verhuurmaatschappij viel zoals altijd op Sunny Cars.

Waarom Sunny Cars?

Sunny Cars heeft blijkbaar altijd de goedkoopste en beste aanbiedingen, een extra bestuurder en onbeperkte kilometers zijn inbegrepen en in geval van schade verliep de communicatie (in mijn geval althans) snel en probleemloos.

Voor Duitse staatsburgers is het eenvoudig om als toerist Chili binnen te komen.

Voor het inreizen naar Chili heb je alleen een geldig paspoort nodig voor de duur van je reis (minimaal zes maanden wordt aanbevolen).

Opmerking: Zorg ervoor dat je minimaal vier pagina's (bij voorkeur meer) in je paspoort vrij hebt. Wie vaker de grens tussen Argentinië en Chili (Patagonië) moet oversteken, ontvangt veel stempels in het paspoort.

Een toeristenvisum is geldig voor 90 dagen. Als je langer in Chili wilt blijven, kun je ter plaatse het visum opnieuw met 90 dagen verlengen.

Belangrijk voor de inreis is ook dat je je eerste adres weet. Dit moet je invullen in een formulier dat je bij binnenkomst moet inleveren.

Als je aankomt bij een hotel is dit voldoende adres.

Belangrijk: Bij binnenkomst ontvang je een wit strookje papier dat je absoluut tot bij vertrek moet behouden. Dit moet je bij hotels tonen, omdat je dan geen btw hoeft te betalen. Zonder dit strookje kun je ook niet vertrekken.

Voor Chili zijn er geen vaccinaties verplicht voor normale toeristen die vanuit Europa aankomen. Voor reizen naar landelijke gebieden worden de standaardvaccinaties tetanus, difterie, hepatitis A en B, hondsdolheid en tyfus aanbevolen.

Voor Chili had ik de belangrijkste medicijnen ingepakt. Ook al krijg je zeker alles in Chili (meestal zelfs zonder recept en goedkoop), wilden we in geval van ziekte niets aan het toeval overlaten. Want we waren vaak in de bergen, afgesneden van de beschaving. In geval van ziekte (en we werden ziek) moesten we de belangrijkste medicijnen meteen bij de hand hebben. Daarom had ik in Chili het volgende bij me:

Vragen over een reisverzekering stellen veel reizigers pas kort voor vertrek. Maar dan is het vaak te laat. Val je kort voor je reis tijdens het sporten of in je werk ernstig en ben je wellicht veel geld kwijt.

Om te voorkomen dat dit je overkomt, kun je hier lezen,welke reisverzekering vooraf nuttig is (reisbagage-, annuleringverzekering, ...).

Er is niets te vergoelijken: Chili is duur.

Over het algemeen zijn je uitgaven in Chili afhankelijk van de manier waarop je reist. Wil je in hotels met grote kamers verblijven of is een hostel voldoende? Wil je kamperen in Torres del Paine of in refugio's slapen?

Bedenk dan ook hoe je door het land wilt reizen. Per vliegtuig, bus of met de huurauto? Wil je de grens naar Argentinië oversteken? Dan heb je een vergunning van de huurmaatschappij nodig. Deze kost - afhankelijk van de duur - geld.

Ik zal binnenkort gedetailleerd ingaan op de kosten en uitgaven in Chili. Hier vind je de kosten voor 14 dagen Patagonië.

In Santiago kun je met UBER of de metro gemakkelijk van A naar B komen. In Valparaiso zijn er bussen, en veel kan te voet.

In de Atacamawoestijn raad ik een huurauto aan, tenzij je zoals wij een compleet pakket hebt met vervoer van de luchthaven en excursies inclusief chauffeurs en gidsen.

Voor Patagonië raad ik ook een huurauto aan, want het rondreizen is eenvoudig en je kunt overal stoppen waar mooie plekken zijn. En die zijn er in overvloed.

Voor de reis naar Chili hebben we een aantal reisgidsen en fotoboeken gekocht. Wat betreft de reisgidsen was ik niet met allemaal tevreden.

Op dit moment is 100 peso ongeveer 13 cent, of 1 euro is ongeveer 747 CLP.

In principe kun je bij de bank van jouw voorkeur al voor je reis wat contant geld wisselen. Het is echter doorgaans voldoende om na je aankomst op de luchthaven in Chili met een kredietkaart geld op te nemen. Er zijn overal geldautomaten, en dankzij kredietkaarten zoals bijvoorbeeld de DKB Bank kun je geld in de lokale valuta opnemen zonder hiervoor kosten te hoeven betalen.

Bovendien krijg je de betere wisselkoers wanneer je direct in Chili geld opneemt. In Duitsland rekenen banken voor deze service kosten.

Over het algemeen betaalt men in Chili, vooral in Patagonië, vaak contant. Maar ook hier worden steeds vaker kredietkaarten geaccepteerd. Bij het tanken konden we altijd met kredietkaarten betalen (ook in afgelegen gebieden in het Argentijnse Patagonië, bijvoorbeeld El Chaltén).

In Chili is het gebruikelijk om fooi te geven voor goede service. Het wordt als een leuke geste gezien. Ook wij hebben altijd een beetje geld achtergelaten en afgerond.

Lastig is altijd hoeveel je geeft.

• Restaurant: Ongeveer 10% van het factuurbedrag.
• Gids bij dagtocht: Ongeveer 5 euro per persoon.
• Zimmerservice in het hotel: Ongeveer 1 tot 2 euro per persoon.
• Taxi- en UBER-chauffeurs verwachten geen fooi. Wij hebben altijd afgerond.

In Chili is het altijd voordelig om een paar Spaanse woorden te kennen. Ik heb het op een gegeven moment opgegeven om het Chileense Spaans te begrijpen. Soms verstond ik gewoon nauwelijks een woord.

Als je Chilenen vraagt om "Mas lento, por favor" (langzamer praten alstublieft) wordt dit in 99,9% van de gevallen volledig genegeerd. In Patagonië was het soms begrijpelijker. Daar konden meer Chilenen Spaans. Maar in accommodaties was dat vaak niet het geval.

Bij tours worden altijd Engelse opties aangeboden.

"Wat neem ik mee, wat pak ik in?" Vragen die ik mezelf voor elke reis stel. Voor Chili had ik drie rugzakken bij me: Hoofdbagage: Tatonka Yukon 60+10 (voor vrouwen), daarnaast de Kings Peak van Tatonka met 40 liter voor de meerdaagse wandelingen en de kleine rugzak van Tatonka. Deze was klein in de bagage en werd gebruikt voor de korte uitstapjes in Santiago, Valparaiso of de Atacamawoestijn.

Daarnaast had ik twee drybags mee om tijdens de wandelingen en op het schip (Zodiac) mijn camera-apparatuur droog te houden.

We hebben tussendoor meerdere keren gewassen en hadden daarom maar voor 5 - 7 dagen ondergoed en sokken bij ons.

Omdat het weer in Chili zeer veranderlijk is, raad ik aan voor Chili (en Patagonië): een softshell of fleecejack, een windjack met waterdichtheid en een donsjack in te pakken. Daarnaast minimaal een warme trui, longsleeves en T-shirts. Het beste is alles met merinowol. Wandelsokken, trekkingbroeken en zonnebrand zijn onmisbaar. Ook een muts is cruciaal bij de heftige wind die vaak ijskoud van het ijsveld blaast.

We hadden alles: zon en hitte tot ijzel, sneeuw en wind met meer dan 90 km/u.

Wat schoenen betreft had ik mijn platte wandelschoenen, sneakers en Birkenstocks (alternatief flip-flops) bij me. Dat is meestal voldoende.

Mijn kleine Platypus-fles, die ik op reis altijd vul met water om plastic te besparen, had ik weer in de bagage. Daarnaast een drinkzak (2 liter) voor de wandelingen. Dit kon ik probleemloos in mijn rugzak integreren.

Al mijn outdoor- en reisuitrusting koop ik bij mijn lievelings outdoor-winkel Globetrotter. Waarom? Hier is gewoon alles en als DAV-lid krijg ik bovendien een kleine korting. Bij mijn omzet zou ik al de gouden klantenkaart moeten krijgen, haha!

Voor Argentinië hadden we geen reisadapter nodig. Voor Chili alleen sporadisch een, omdat ook daar de stopcontacten zo zijn ontworpen dat onze norm past. Omdat ik altijd veel technologie bij me heb (laptop, iPad, camera, drone, telefoon...) heb ik een kleine stekkerdoos gekocht.

Direct na aankomst wilden we ons eigenlijk bezighouden met Chileense prepaid SIM-kaarten. Uiteindelijk hebben we er geen gekocht. Waarom?

We waren in Patagonië en Vuurland meer offline dan online. Ook in de Atacamawoestijn maakten we excursies naar het niets.

Chileense vrienden raadden ons aan om een SIM-kaart bij Entel te kopen. Zij hebben het beste netwerk, zeiden ze. Op een gegeven moment hadden we besloten om dit achterwege te laten.

In accommodaties hadden we Wi-Fi en in het ergste geval zette ik mijn Solis-WIFI-router aan en kocht dagpassen.