Explorer's Way Australië: Route Darwin - Alice Springs - Adelaide

De Explorers Way loopt van het noorden naar het zuiden van Australië. Vanuit Darwin rijden we door de Litchfield en Kakadu National Park. We passeren Nitmiluk en de Katherine Gorge om door de eindeloze uitgestrektheid van het Australische Outback naar Alice Springs te komen. De weg van de ontdekkers leidt ons verder naar Kings Canyon en het Uluru-Kata Tjuta National Park. Via Coober Pedy komen we bij de Flinders Ranges, het Clare Valley, Barossa Valley en uiteindelijk in Adelaide.

De route brengt ons ook van de hete tropen door het rode hart en uiteindelijk tijdens een winterse omslag. Temperaturen van 35 - -2 graden zijn geen uitzondering tijdens de rit door Australië.

Het laatste gedeelte van mijn in totaal 3 maanden durende Australië reis brengt me naar het Northern Territory en Top End. Vanuit Broome zijn we naar het tropische Darwin gevlogen. Na de roadtrip van Adelaide naar Perth en vervolgens langs de westkust van Perth naar Broome gaat het 14 dagen met de camper van Darwin door het meest noordelijke gebied van Australië: Het Top End! Litchfield Nationalpark, Nitmiluk Nationalpark (Katherine Gorge), Kakadu Nationalpark en Arnhemland. Daarna keren we terug naar Darwin.

Na een korte pauze beginnen drie weken reizen over de Explorers Way van Darwin via het Red Center (Alice Springs) terug naar het vertrekpunt in Adelaide. Alice Springs, Kings Canyon, Uluru, Flinders Ranges staan op onze route over de Explorers Way. Voor de laatste weken hebben we nogmaals een camper gehuurd.

Let op: Onderschat de omvang van Australië niet bij je planning. Als je weinig vakantie en tijd hebt, moet je goed nadenken over welke route je kiest. Vergeet ook de extra kosten van een eenrichtingshuur voor huurauto's of campers niet.

Ik hoop dat dit artikel je helpt bij het plannen van je route!

Nadat we van Broome naar Darwin zijn gevlogen (de Gibb River Road was helaas nog afgesloten), hebben we twee dagen ontspannen Darwin verkend, onze camper van opgehaald en in de supermarkt ingekocht voor de komende dagen roadtrip in het Top End. Hieronder volgen de bezochte plaatsen, die allemaal de moeite waard zijn.

Darwin is niet alleen de hoofdstad van het Northern Territory, het is ook één ding: tropisch heet! De hitte en hoge luchtvochtigheid na het regenseizoen herinneren me aan Bali. Geen wonder, want Darwin ligt dichter bij Azië dan bij andere grote steden in Australië. Het klimaat hier is waarschijnlijk niet voor iedereen geschikt.

Toch is Darwin op de een of andere manier een perfecte plek om in Australië aan te komen. Voor mijn metgezel (broer Michi) is het dus ideaal om te acclimatiseren aan het klimaat en het tijdsverschil.

De stad zelf heeft naar onze mening niet veel te bieden. Een verblijf van 1-2 dagen is helemaal voldoende. Door de nabijheid van de Gibb River Road (helaas nog gesloten in ons geval) en de prachtige nationale parken Litchfield, Kakadu en Nitmiluk is Darwin een ideale uitvalsbasis voor een roadtrip in het Northern Territory. Of het nu via de Gibb River Road naar Broome gaat of van Alice Springs naar Uluru of gewoon helemaal van noord naar zuid naar Adelaide, ons uiteindelijke doel.

Wat de meesten niet weten, is dat de haven van Darwin twee keer zo groot is als de haven van Sydney. Helaas ontbreekt het aan een prachtig uitzicht op het opera-huis. Verder zijn er hier zoutwaterkrokodillen en afhankelijk van het seizoen giftige kwallen, die een duik in de zee onmogelijk maken.

Daarom zijn er twee natuurlijke zwembaden in het havengebied aangelegd om de inwoners tenminste natuurlijke zwembaden te bieden.

Darwin is vooral bekend om zijn markten. Vooral de Mindil Beach Sunset Market (donderdagen en zondagen vanaf mei) is een bezoek waard. Hier krijg je geweldige streetfood voor eerlijke prijzen. We waren op een van de eerste donderdagen in mei ter plaatse, het was erg druk, maar we hebben er zeer van genoten.

Als je op geen van die dagen in Darwin bent, is een bezoek aan Mindil Beach loont het om naar de zonsondergang te kijken.

Bovendien heeft het bekende Injalak Art Center uit Arnhemland een stand met prachtige kunst van de Aboriginals. Zeker bekijken. Gelukkig heb ik het originele in Arnhemland kunnen zien (meer daarover later).

Als je al van een scene kunt spreken, dan is de Waterfront van Darwin de "place to be". Hier zijn talloze winkels, cafés en restaurants. Daarbij komen de eerder genoemde zwembaden, die in de zee zijn aangelegd met netten ter bescherming tegen kwallen en krokodillen.

's Avonds is een bezoek aan het Stokes Hill Wharf de moeite waard. Hier vind je een aantal restaurants voor alle smaken en budgetten. Vooral de Aziatische eetgelegenheden bieden goede zeevruchten voor minder dan 20 AUD. De porties zijn groot en het uitzicht in de avond richting de stad of de zee is prachtig.

Meer tips volgen in detail.

Accommodatie in Darwin: Beide keren hebben we een appartement of kamer geboekt via Airbnb. Een keer in het CBD (centrum) en een keer in Rapid Creek (alleen aan te raden met auto). Hotels waren ons in Darwin gewoon veel te duur.

Verhuur van een camper: Apollo Campers. Ik ben hier twee keer geweest en heb een topservice ervaren. Erg behulpzaam personeel.

Helaas zijn er in Darwin geen Uber. Je moet altijd een taxi bestellen via het telefoonnummer. Er is een app voor de taxicentrale, maar je kunt deze alleen downloaden met een Australisch iTunes-account (voor iPhone gebruikers). Taxinummer: 131008

Openbare bussen rijden regelmatig voor 3 AUD per rit in de stad.

De inwoners van Darwin kunnen zich gelukkig prijzen, met de mooiste nationale parken bijna voor de deur. De dichtstbijzijnde is het Litchfield National Park, slechts 90 km buiten Darwin.

De 'kleine broer' van het Kakadu National Park is echter heel anders, omdat het veel meer mogelijkheden biedt om te zwemmen, omdat de zwembaden krokodilvrij zijn. Ik heb twee keer elk twee nachten op de camping van het Litchfield Tourist Park doorgebracht. Ik heb elke dag de gratis nationale park bezocht en heb alle in mei geopende zwembaden, watervallen en korte wandelingen gedaan.

Bekijk mijn uitgebreide verslag over het Litchfield National Park met tips en hoogtepunten hier.

Ik heb vaak gelezen dat je het Litchfield absoluut moet bezoeken als je maar één dag hebt voor de nationale parken rond Darwin. Dat kan waar zijn, maar ik raad ook aan om tijd voor het Kakadu National Park in te plannen (lees verder voor mijn hoogtepunten in het Kakadu NP).

Bezoek de termietenheuvels 'Magntic Termite Mounds' (kompasstermieten) en de tot 6 m hoge 'Cathedral Mounds'.

Wangi Falls - de prachtige watervallen met het grootste zwembad. Helaas was er bij onze bezoeken nog een krokodil in het zwembad. Zwemmen verboden.

Greenant Creek - korte wandeling omhoog naar de zwembaden, die je meestal alleen hebt.

Zwemmen bij Buley Rockhole - veel toeristen maar mooi.

Wandeling van Buley Rockhole naar Florence Falls (1,2 km). Eerst naar de uitkijk, daarna naar beneden naar het zwembad om af te koelen.

Tolmer Falls Lookout.

Alle 4WD wegen (bijv. Tjaynera Falls, The Lost City) waren tijdens mijn beide bezoeken begin en eind mei nog afgesloten. Deze hadden we heel graag bezocht. Maar met een 2WD camper konden we hier toch niet rijden.

Camping in het Litchfield Tourist Park: Kampeerplaats met elektriciteit voor 38 AUD per nacht.

Bij de ingang van het park staan informatietafels die wijzen op gesloten wegen. Daarnaast zijn er hier ook relatief goede overzichtskaarten van het park (tip: maak een foto van de kaart of download de kaart van het Litchfield NP hier voor je reis).

Let op: Vooral in het weekend kan het park erg druk zijn, omdat de inwoners van Darwin de Litchfield National Park graag bezoeken. Het kan daarom nuttig zijn om campings van tevoren te reserveren en het park vroeg in de ochtend te bezoeken. De zwembaden zijn het drukst in de middagwarmte. Na 15:00 uur wordt het rustiger, omdat de dagbezoekers langzaam verdwijnen.

Voor mij is het mooiste en meest gevarieerde nationale park in het Northern Territory het Kakadu Nationalpark. Bij de ingang vanuit Katherine dachten we aanvankelijk dat het er een beetje saai uitzag. Door de dichte vegetatie en vele bomen zie je namelijk helemaal niets.

Maar hoe verder je het park inrijdt, des te indrukwekkender en gevarieerder wordt het landschap. In plaats van drie zijn we zes dagen in het park gebleven en hebben nog steeds niet alles gezien.

Mijn hoogtepunten in het Kakadu Nationalpark, die je zonder tour kunt bereiken (die na het einde van het regenseizoen al geopend en toegankelijk waren):

Ubirr: oeroude rotsschilderingen en een uitzicht vanaf de Nadab Lookout, vooral kort voor zonsondergang, dat je omver blaast. Het was zo mooi dat we hier twee keer zijn geweest.

Warradjan Aboriginal Cultural Center: werkelijk prachtig ingericht museum, dat het leven van de Aboriginals vertelt en uitlegt aan de hand van vele citaten en verhalen van de inwoners.

Nourlangie (Burrunggui): langs een 1,5 km lange rondweg kom je langs veel rotsschilderingen die al duizenden jaren oud zijn.

Nawurlandja Lookout: biedt je een uitstekend uitzicht op Nourlangie.

Bezoek het Bowali Visitor Center om te achterhalen welke wegen en plaatsen afgesloten zijn. Informatie over de staat van de wegen en de getijden voor de overgangen naar Arnhemland krijg je daar ook. Bovendien krijg je hier perfect advies over welke activiteiten er voor je geplande tijd in het park mogelijk zijn. Hier hebben we geweldige tips en kaarten met veel informatie ontvangen.

Tank: Vul absoluut in Katherine, Darwin je tank. Kort voor de ingang van het park waren bij het Mary River Roadhouse de pompen defect (komend vanuit Katherine) en het Bark Hut Inn Roadhouse was gesloten. Dit leek eerder verlaten (vanuit Darwin komend). In het park zijn er echter verschillende mogelijkheden om je tank vol te maken: Cooinda Lodge Kakadu, Jabiru en Aurora Kakadu Resort.

Kampeerplaatsen in het park: Er zijn talloze campings in het park. We zochten een met elektriciteit. In Jabiru vonden we de camping bij Kakadu Lodge & Caravan Park (46 AUD per nacht) het fijnste. De camping bij Cooinda Lodge Kakadu (41 AUD per nacht) was veel luidruchtiger en de muggen waren ons daar te sterk. De sanitaire voorzieningen waren niet schoon.

Accommodatie in het park: Hier hebben we twee nachten doorgebracht in het door Aboriginals beheerde Anbinik Kakadu Resort. Hier vind je de goedkoopste accommodaties, tenzij je met een camper of caravan reist. De hutten hebben een eigen badkamer met een buitendouche, een klein terras en kookgelegenheden ernaast.

A Taste of Kakadu Festival: Het interactieve foodfestival vindt altijd in mei plaats. We waren toevallig tijdens het festival van 11 dagen aanwezig. Informatie is hier altijd beschikbaar op de webpagina van het park.

Uitgebreid artikel over het Kakadu Nationalpark.

Arnhemland beslaat bijna 100 km² ongerepte natuur en behoort tot een van de meest afgelegen gebieden van Australië.

"Je moet naar Arnhemland, hier kun je de spirit voelen." - dat waren allemaal woorden. Tot mijn bezoek. Sindsdien is mijn hoofd vol. Ik wil meer verhalen horen, meer van het land zien en meer van de cultuur, rituelen en rotsschilderingen leren.

Arnhemland wordt beheerd door Aboriginalstammen (Bininj) die hier al meer dan 60.000 jaar wonen. Bezoekers hebben een vergunning nodig om Arnhemland te bezoeken. Deze staat echter alleen het bezoeken van de nederzetting Gunbalanya en het Injalak Art Center toe. Individuele reizen is niet mogelijk.

Alleen in het kader van een dagelijkse tour (bijv. Arnhemlander Cultural & Heritage Tour) kun je vanaf Jabiru in het Kakadu National Park naar Arnhemland komen. Dat hebben we gedaan en gelukkig hadden we een "rustige" dag. Met onze gids Ryan waren we maar met 8 mensen. Hierdoor hadden we de kans om op plaatsen te komen die hij niet aan iedereen laat zien, of waar hij niet bij mag komen. Soms zijn de groepen te groot, soms zijn anderen te onfit.

Om bij de oeroude rotsschilderingen (rock paintings) te komen, moet je de ene of andere rots beklimmen. Het was de moeite waard. Urenlang zou ik voor de rotsschilderingen kunnen zitten, die in Arnhemland veel duidelijker zichtbaar en ook groter zijn dan buiten. Er zijn geen hekken, dus we kunnen ervoor zitten of op de grond liggen (veel schilderingen zijn op de plafonds van grotten geschilderd) en raden wat er op de schilderijen te zien is.

Ook Ryan kon ons slechts sommige van de schilderingen uitleggen. Slechts weinig van de oudere Bininj kunnen ons waarschijnlijk nog vertellen wat er te zien is, als het verhaal ervan is overgeleverd.

Het volgende hoogtepunt is een bezoek aan het Injalak Art Center in Gunbalanya. Aangezien ik daarvoor al kunstwerken uit Arnhemland had gezien in Darwin en het Nitmiluk National Park, verwachtte ik niet veel nieuws. Maar dat zou ik me enorm vergissen. Veel kunstenaars kun je in het Art Center tegenkomen, die net aan hun schilderijen werken, didgeridoos maken (juist zou Yidaki zijn) of stoffen bedrukt met hun ontwerpen.

Ook al zijn de kunstenaars verlegen - wat vaak aan het gebrek aan Engelse woordenschat ligt - ze vinden het leuk als je hun kunstwerken vraagt. Graham liet ons zijn huidige project zien en vertelde het verhaal erachter. Later kocht ik verschillende van zijn prachtige kunstwerken in de galerie. Natuurlijk stond hij erop om daarmee te poseren.

Als je individueel reist (met vergunning mag je alleen de Injalak Art Gallery bezoeken, verder niets), kun je bij Injalak via de website de Rock Art Tour van tevoren boeken. Voor deze hadden we helaas geen tijd meer. Maar de vele geweldige plaatsen die we gedurende de dag in het kader van de tour konden bezoeken waren al zeer overweldigend en indrukwekkend.

Aan het einde van de tour bracht onze gids Ryan ons zelfs nog naar een begraafplaats die geen 20 meter van de weg ligt (oké, pad zou een geschiktere term zijn). Uit respect zouden we hier geen foto's moeten maken. Hij wilde ook geen verhalen vertellen over de menselijke botten die daar rond lagen. Te onzeker vond hij het, of de verhalen klopten zo. Geen geruchten. Oké. Toch een vreemd gevoel om op zo'n plek te zijn.

Daarna ging alles erg snel en plotseling waren we weer bij Cahils Crossing en vervolgens weer terug in Jabiru, van waaruit we de ochtend waren vertrokken.

Dagtochten naar Arnhemland: Boek bij Arnhemland 4WD Cultural & Heritage Tours voor 273 AUD. Vertrek vanuit Jabiru. De tour is geweldig en de moeite waard. De aanbieder is voor 100% in handen van Aboriginals, de groepen zijn klein. Website van Arnhemland Cultural & Heritage Tours.

Injalak Art Center in Gunbalanya (Oenpelli) is van maandag tot vrijdag geopend van 8 tot 17 uur en zaterdag van 9 tot 14 uur. Zondagen en feestdagen gesloten.

Rock Art Tour van Injalak Arts: De tour duurt ongeveer 3 uur en kost 110 AUD. Vergunningen moet je bij de Northern Land Council aanvragen (zie volgend punt). Bekijk de tour op de website van Injalak Arts.

Vergunningen voor Arnhemland krijg je bij de Northern Land Council in Jabiru onder telefoonnummer: (08) 89383000 of hier online op de website.

Uitgebreid artikel met tips voor Arnhemland.

Het Nitmiluk Nationalpark (vroeger Katherine Gorge) behoort tot de Jawoyn Aboriginal People. Zij beheren zowel de Cicada Lodge, de daarnaast gelegen camping als verschillende boottochten in de Katherine Gorge (kloven). De Katherine River heeft hier zijn weg diep door zandstenen klippen gebaand en zo deze kloof gevormd.

Het beste verkent men de kloven met de kajak. Aangezien we begin of medio mei (ik was twee keer) in het Nitmiluk Nationalpark waren voor elk een nacht, was de rivier nog afgesloten voor kajakactiviteiten. Het regenseizoen was lang en er zwommen nog steeds een paar zoutwaterkrokodillen (Salties) in de rivier. Jammer.

Ik raad iedereen de Cultural Cruise aan. De lokale Jawoyn leggen tijdens de vaart veel uit over hun tradities, gereedschappen en ook de rotsschilderingen op de rotsen. Bij de normale tours met de boot (geleid door Witte) krijg je deze informatie en verhalen niet verteld.

Slechts enkele minuten lopen van de aanlegsteiger ligt de Lookout, die je een prachtig uitzicht op de kloof bij zonsopgang of zonsondergang biedt. Ik was bij beide bezoeken in Nitmiluk bij zonsondergang hier. Prachtig!

Voor trouwe lezers van mijn blog is het geen geheim meer: ik hou van helikoptervluchten! Daarom heb ik hier een scenic flight bij Nitmiluk Heli Touring over alle 13 kloven gemaakt! Het is de moeite waard en weer een ervaring op zich!

Meer informatie op deze website.

Afstand: 276 km

De rit van het Nitmiluk Nationalpark of van Katherine naar Daly Waters is vrij eentonig. Toch is er een plek waar iedereen een stop zou moeten maken: Bitter Springs in het Elsey Nationalpark. De thermale bronnen liggen midden in een klein regenwoud. Plotseling staan palm bomen links en rechts en het landschap is compleet veranderd.

De Bitter Springs zijn minder druk bezocht dan de enkele kilometers verderop gelegen warme bronnen in Mataranka (vermeld in elke reisgids).

De stop was de moeite waard, de bronnen zijn aangenaam warm (ongeveer 30 - 34 graden), het water is kraakhelder en dankzij de stroming kun je je gewoon langs de rivier laten drijven tot aan de uitgang. Daarna ben je verfrist en kun je de weg naar Daly Waters vervolgen.

Op de weg ligt nog in Larrimah het Pink Panther Hotel, dat al kilometers eerder op roze borden wordt aangekondigd. Hier is werkelijk alles roze. Maar wij rijden verder.

In Daly Waters staan we versteld: Het pub is absoluut een bezoek waard. We dachten dat alle reisgidsen en andere reizigers overdrijven. Het pub zelf is een verzameling van curiosa: BH's, onderbroeken, schoenen, rijbewijzen, politie-insignes, petten, verkeersborden en nog veel meer. Ongelooflijk!

Dat hier - midden in de middel of nowhere - de camping vol is en we de allerlaatste plek met elektriciteit bemachtigen, had ik niet geloofd. Eerlijk gezegd niet. We reizen niet in het hoogseizoen, bovendien waren er de afgelopen 2 maanden overal nog voldoende plekken vrij. Maar hier is alles anders. Verrassend en fascinerend.

Maak kennis met een live-band, de pre-order voor het eten (Half Barra - half steak, met onbeperkt salade) is pas om 19.30 uur mogelijk - wat voor Australische begrippen behoorlijk laat is. Maar we zijn laat, andere 'slots' zijn al volgeboekt.

Een muzikant vermaakt alle gasten met country muziek (vooral Johnny Cash, yeah), om 22.00 uur is de nachtrust! Wij en een paar wallaby's zijn de enigen die na 23.00 uur nog wakker zijn. De melkweg is overigens ook weer goed zichtbaar, dus we maken foto's. Het is trouwens de eerste keer in weken (Perth?), dat ik het koud heb en een sweater moet aantrekken.

Kampeeraccommodatie powered (32 AUD) en unpowered campings en kleine hutten zijn te huur. Je kunt van tevoren alleen reserveren als je met een grotere groep bent. First come, first serve. Rond 17.00 uur hadden we blijkbaar geluk. Het is echter een zaterdag, misschien is het doordeweeks minder druk. Ik weet het niet.

Afstand: 522 km

Na naar verluidt 3 km te hebben gereden, bereik je de spookstad Newcastle Waters en het beroemde Junction Hotel. Dit werd in 1932 van oude windmolens samengesteld. Het komt echter pas na ongeveer een uur rijden. Aangezien je had moeten afslaan, laten we deze omweg achterwege en rijden we verder. De rit van Daly Waters naar Wauchope is nog eentoniger dan de vorige dag. Altijd weer WWII memorials, waar we niet voor stoppen.

Tussendoor strekken we ons een beetje de benen:

Eigenlijk willen we vandaag naar Tennant Creek rijden. De stad is met ongeveer 3000 inwoners de enige "grotere" stad tussen Katherine en Alice Springs. Wanneer we aankomen is het pas 14:00, bovendien hebben we geen zin in de stad. Daarom rijden we verder naar de Devil's Marbles.

Overnachten hebben we een camping met elektriciteit geboekt voor 30 AUD. Douches en toiletten zijn schoon, de plek overzichtelijk en rustig.

De Devil's Marbles (Murmels van de duivel) of "Karlu Karlu" zijn een heilige plaats voor de Aboriginals in de Outback (precies van de stammen van de Warumungu, Kaytetye, Anmatyerre en Alyawarre). Men zegt dat de regenboogslang hier haar eieren heeft gelegd, de Devil's Marbles.

Karlu Karlu betekent "ronde objecten". Volgens overlevering zijn de rotsen de eieren van de regenboogslang uit de droomtijd. Daarom is dit een belangrijke plaats voor ceremonieën en moet het met respect behandeld worden. Borden wijzen erop dat men alstublieft niet op de stenen moet klimmen. Helaas houden de meesten zich daar niet aan. Heel verdrietig dat de meeste bezoekers zich niet met de plaats en diens betekenis bezig houden.

In mijn verbeeldingen had ik een paar ronde stenen in mijn hoofd. Bij onze aankomst ben ik echter niet alleen, maar ook mijn broer relativistisch sprakeloos. Want het gebied van de ronde granietstenen is enorm. Meer dan 1000 stenen zijn hier verspreid over een groot gebied. De ronde rotsen zijn gevormd door verwering en erosie.

Je kunt over een pad rond de rotsformaties wandelen. Gelieve de wens van de Aboriginals te respecteren en niet zoals veel andere bezoekers OP de stenen te klimmen.

Slechts ongeveer 10 km na onze start houden we al weer halt. De reden? Het Wycliffe Well Roadhouse & Holiday Park. Of ook wel de UFO Capital of Australia. Al op de Stuart Highway staan leuke borden die aangeven dat er voor ons een landingsbaan voor Ufo's zou zijn.

Op de verdere route ligt ook nog het Barrow Creek Hotel, dat volgens vrienden ook vol plakbrieven met geld is 'geplaveid'. Dit klinkt als het Daly Waters Pub, dus we maken hier geen pauze en rijden verder naar Aileron.

In Aileron zien we al van veraf de 12 m hoge Anmatjere Man, die met zijn levensgrote familie over het kleine dorp waakt. Bij de ingang bevindt zich een Aboriginal Art Gallery die je bij een stop ook kunt bezoeken.

Daarna rijden we rechtstreeks door naar Alice Springs.

In Alice Springs verkennen we de pedestrian zone met de Todd Mall Markets, een verzameling van Aboriginal Art Galleries, souvenirwinkels en cafés.

Precies op tijd voor de zonsondergang rijden we naar Anzac Hill, een oorlogsmonument, om vanaf hier de zonsondergang en het uitzicht over de stad te zien. Helaas is het Kangaroo Sanctuary gesloten en biedt pas vanaf de volgende dag tours aan bij zonsondergang.

Vanaf hier is er de mogelijkheid voor een rondvlucht met de luchtballon. Deze hebben we gedaan bij Outback Ballooning (website). Een update volgt zo snel mogelijk.

Voor het reisverslag met tips voor Alice Springs.

Overnachten: Voor een nacht hebben we verbleven in het centraal gelegen Ibis Styles Alice Springs Oasis.

Eten: The Rock Bar. Goede burgers, snelle service en goed bereikbaar.

Tip voor een tour: 's Ochtends bij zonsondergang met de luchtballon over het Outback. Aanbieder: Outback Ballooning, 390 AUD. Prachtig!

Afstand Alice Springs - Kings Canyon Resort (camping): 472 km, ca. 5,5 - 6 uur reistijd.

De Kings Canyon is een absoluut hoogtepunt in het Red Center van Australië. Helaas wordt het Watarrka Nationalpark, waarin deze diepe, brede en felgekleurde canyon zich bevindt, door veel toeristen links laten liggen. Ze kennen hier maar één doel: Uluru. Maar vooral Australische toeristen weten de schoonheid van deze canyon te waarderen.

Lees verder: Reisverslag voor de Kings Canyon met tips.

De gesteentelaag lijkt overigens meer dan 440 miljoen jaar oud te zijn. Ongeveer 20 miljoen jaar geleden ontstond er een fijne scheur in het plateau, die door wind en regen steeds breder werd.

Omdat we in de Australische winter reizen, stond de Rim Walk (ongeveer 6 km) absoluut op onze to-do-lijst. In de zomer, bij meer dan 40 graden in de schaduw, wordt deze weg al vroeg in de ochtend gesloten. Te vaak collapsen mensen tijdens de steile beklimming van de kloof naar de rand van de kloof.

Bij aangename 18 graden wandelen we over het plateau rond de kloof. De wind is sterk en biedt een fijne temperatuur voor de wandeling. Zonder stress met veel fotomomenten lopen we de weg langs alle uitzichtpunten.

We komen langs heilige plaatsen van de Luritja-Aboriginals zoals het waterhole in Garden of Eden. Ook delen in het binnenste van de kloof zijn heilig en zijn voor ons taboe. Dat respecteer ik graag.

Na de wandeling blijven we nog even, want een ranger biedt om 15.00 uur gratis lezingen over het nationale park aan. Hij vertelt over de samenwerking met Aboriginals om de natuur te beschermen, legt de flora en fauna uit en beantwoordt de vragen van geïnteresseerden over dit gebied. Een geweldige gelegenheid voor iedereen die meer over het Watarrka National Park wil weten.

Overnachting: Kings Canyon Resort. Hier zijn er van hutten tot campings met en zonder elektriciteit voor elke reiziger iets te vinden. Het goede is dat het Kings Canyon Resort slechts 10 km van de Kings Canyon ligt. We hebben op de camping overnacht. Helaas heb ik het verzuimd om mijn aanvraag voor de reservering door te geven. Daarom waren alle powered campings al weg, we moesten met een campingplaats zonder stroom verder. Prijzen: unpowered campsite: 20 AUD per persoon, powered campsite: 25 AUD per persoon.

Kings Canyon Rim Walk: Deze wandeling leidt na een korte stijging van 100 m langs de kloof. Hij is met uitzichtpunten ongeveer 8 km lang. We hebben met veel fotomomenten ongeveer 4 uur nodig gehad (normaal ongeveer 2 - 2,5 u).

Dingo's: Bij het Kings Canyon Resort heb je de mogelijkheid een dingo-roedel regelmatig te zien. Voor sommigen een plezier, voor anderen een verdriet. Want de slimme dieren weten heel goed, dat veel toeristen hun eten en vuilnis gewoon laten staan. "Gevonden voedsel" voor de dingo's. Zorg er dus voor dat je eten opbergt en ze niet voedt.

Afstand Kings Canyon Resort (camping) - Uluru (Ayers Rock Resort Campground): ca. 305 km, 4 uur reistijd.

Het vermeende hoogtepunt voor elke Australië reiziger is de Uluru. Vrienden hebben me van tevoren al voorgelogen hoe indrukwekkend deze rots wel nie is. Het gaat hier natuurlijk om de Uluru of Ayers Rock zoals het eerder werd genoemd.

Direct na onze aankomst op de camping "Ayers Rock Campground" rijden we naar de Uluru en maken de base walk helemaal om de monoliet heen.

Bekijk hier alle tips voor het bezoek aan de Uluru.

Met het bezoek aan het Field of Light wordt een droom werkelijkheid. De lichtinstallatie Field of Light is onlangs verlengd tot eind 2020. Boek absoluut voor de reis tickets, omdat ze erg gewild zijn.

Het was bitterkoud, maar de lichten onder de duidelijk zichtbare melkweg waren prachtig. Ongeveer 1,5 uur hebben we door de zee van lichten gewandeld, voordat we met de shuttlebus weer moesten vertrekken.

Alle tips voor het bezoek aan het Field of Light vind je in dit artikel.

De volgende ochtend rijden we bij SEIT Outback naar de zonsopgang bij de Kata Tjuta (vroeger Olgas). Ook hier ervaren we een fascinerend kleurenspel. De rotsen - die uit conglomeraten bestaan - rijzen tot wel 500 meter uit de diepten omhoog.

Na een ontbijt met verwarmende koffie (het was maar 2 graden, de nacht had onder de 0 graden), volgen we het korte maar winderige pad naar de Walpa Gorge. Het pad is ongelijk en leidt tussen twee van de rotsen door naar een "dode hoek". Walpa betekent in de taal van de Anangu Aboriginals Wind. De naam kon niet passender zijn.

Na een korte pauze en een warme douche, die ik echt nodig heb, is het tijd voor het volgende hoogtepunt: Helikoptervlucht over Uluru en Kata Tjuta. Omdat we waarschijnlijk maar één keer in ons leven hier zullen zijn, hebben we op de dag ervoor besloten deze vlucht op het bezoekerscentrum te boeken. Voor iedereen die het "niks" en de vormen van de Uluru en Kata Tjuta opnieuw van boven in detail en van dichtbij wil zien: Grijp absoluut deze kans en maak deze rondvlucht.

Bij zonsondergang plaatsen we ons met vele andere reizigers langs de nationale parkweg met uitzicht richting Uluru. De kleuren gloeien weer heel intens. Gelukkig en tevreden rijden we terug naar de camping. De indrukken en indrukken overdonderen me bijna. Het Uluru-Kata Tjuta Nationalpark is echt iets bijzonders.

Overigens: Het Uluru-Kata Tjuta Nationalpark is zowel door de UNESCO als werelderfgoed als wereldcultuur erfgoed genoteerd. Het park is 1326 vierkante kilometer groot.

Afstand Uluru (Ayers Rock Resort Campground) - Coober Pedy: 733 km, 8 uur reistijd.

De rit naar Coober Pedy was lang. De meeste reizigers maken een stop met overnachting in Marla. We hadden daar echter geen zin in en we wisselden ons elk uur af met rijden. Bij maximale temperaturen van 18 graden, weinig verkeer en regelmatig pauzes was het ook geen probleem.

Onderweg was er niet veel te zien. De weg was voor een deel rood, het landschap veranderde richting Zuid-Australië van rood naar steeds groener. Langs de weg zagen we vier steenarenden. Helaas te laat om te remmen en foto's te maken. De dieren zijn machtig en kunnen wel tot 1 meter groot worden. Erg indrukwekkend.

Coober Pedy is een klein stoffig dorpje met slechts 1700 inwoners. De meesten van hen wonen ondergronds in woongrotten, zogenaamde "Dugouts" (Coober Pedy is afgeleid van de Aboriginal term kupa piti, wat zoveel betekent als "Het gat van de witte man").

Dit heeft als voordeel dat men in de zomer bij meer dan 40 graden, maar ook in de koude winter in de woongrotten continu aangename 24 graden heeft.

Het kleine dorpje is de wereldhoofdstad voor opaalafzettingen. Ongeveer 70% van de wereldproductie komt hier vandaan. Coober Pedy diende meerdere keren als filmlocatie voor Hollywood-films: Mad Max III, Pitch Black of Red Planet werden onder andere in deze woestijnachtige omgeving gedraaid.

We hebben ons niet alleen in een Dug Out geïnstalleerd, maar we bezoeken ook een opaalmijn voordat we onze weg naar het zuiden voortzetten. Bezienswaardig waren de ondergrondse Servisch-orthodoxe kerk, het "The Big Winch" uitzichtpunt en natuurlijk het achtergelaten ruimteschip in Hutchinson Street van de Vin Diesel film "Pitch Black".

Accommodatie: Dug Out B&B, nieuwe en gezellig ingerichte accommodatie met een prachtig uitzicht op het landschap.

Opaal-mijn-tour: Tom's Working Opal Mine, volwassenen 15 AUD (self-guided). Er worden ook rondleidingen aangeboden.

Nabij Adelaide liggen de Flinders Ranges. Het waarschijnlijk bekendste herkenningspunt van Zuid-Australië is Wilpena Pound in het hart van de Flinders Ranges. Ondanks winterse temperaturen hebben we daarom in het Wilpena Pound Resort overnacht in plaats van op de camping. Bij temperaturen onder nul een goede investering. Ook al is er hier niets geïsoleerd en hebben we 's nachts erg koud gehad.

Wilpena Pound lijkt op een enorm amfitheater van rotsen en bergen. Het beste uitzicht heb je bij een scenic flight. Aangezien we daarvoor al veel helikoptervluchten hebben gemaakt, hebben we daarvan afgezien. Als je zin, tijd en geld hebt, moet je volgens andere reizigers absoluut de dure day scenic flight maken. Het moet gigantisch zijn (kijk op Google naar de foto's).

We zijn liever in de mooie bossen naar de Wangara Lookout gegaan. Van hier kon je redelijk goed inschatten hoe het panorama van Wilpena Pound van boven eruit zou zien. Dankzij de zon waren de temperaturen aangenaam, het wandelpad lag grotendeels in de schaduw van het bos (als je in de zomer reist, perfect).

Wie kangaroes en wallaby's in het wild wil zien, is hier overigens aan het juiste adres. Al bij onze aankomst (het was helaas pikdonker) moesten we uiterst langzaam rijden, omdat er meer dan 30 kangaroes en wallaby's langs de weg zaten. Wauw! Alle Australië reizigers die beweren tijdens hun reis geen levende känguru's te hebben gezien, moeten gewoon naar Zuid-Australië. Of het nu Kangaroo Island, Eyre Peninsula, Coober Pedy of Flinders Ranges is. Er was geen gebrek aan levende känguru's en wallaby's tijdens mijn reis.

Ook de volgende dag hebben we weer enkele dieren gespot. Een waar paradijs! De excursie was het echt waard, ook al hebben we 's nachts door de ontbrekende isolatie en twee dekens toch nog koud gehad.

Accommodatie: Camping Wilpena Pound of in het dure Wilpena Pound Resort. Ook hier zijn de prijzen voor een kamer volledig overprijsd. In Australië betaal je voor de natuur, niet voor luxe. Als alternatief lijkt het Rawnsley Homestead geweldig en aanzienlijk goedkoper. Bij warmere temperaturen zou mijn eerste keuze echter de campings bij het resort zijn geweest.

Wandelen: Direct bij het Wilpena Pound Resort beginnen verschillende wandelpaden in de Flinders Ranges. Bij het Visitors Center een paar meter verderop kan je mountainbikes huren. Aangezien je daar niet op de wandelpaden mag rijden, hebben we dat niet gedaan. Alle paden waren super goed aangegeven. We zijn naar de

Het Barossa Valley is DE wijnregio van Australië. Van hier komt ongeveer 60% van de productie van het hele land. We zijn hier in de winter en dus na de oogst. De meeste wijnstokken zijn leeg, de bladeren zijn gevallen. Daarom is het momenteel niet erg kleurrijk en vrolijk. De wegen zijn allemaal omzoomd met prachtige bomen. Het moet er geweldig uitzien als de bomen bladeren dragen.

Buiten de dorpen vinden we nog bomen die hun bladeren niet hebben verloren:

Toch doet deze regio ons denken aan onze thuisbasis Heilbronn. Want ook daar zijn er veel wijngaarden. Een aantal daarvan ligt op enkele meters van mijn voordeur.

Het beste uitzicht vinden we bij de Mengler Hill Lookout:

Natuurlijk hebben we wijn geproefd en ook gekocht. Wijn in Australië kopen is niet goedkoop. Flessen zijn verkrijgbaar in de Bottle Shop vanaf 18 AUD, rechtstreeks bij de wijnmakerij afhankelijk van de kwaliteit vanaf 25 AUD.

We verbleven in een klein hutje dat - tot mijn vreugde - een open haard had! Voor de meesten niet relevant, omdat je hier in de zomer of herfst komt voor de oogst. 's Nachts kunnen de nachten erg koud zijn en ook hier onder nul graden liggen.

Accommodatie: Tanunda Cottages in het centrum van Tanunda. Er zou ook een camping in de regio zijn geweest, maar bij koude winternachten hebben we deze kleine gezellige cottages voor 2-4 personen (2 slaapkamers) verkozen.

Beste uitzicht over het Barossa Valley: Menglers Hill Lookout.

Wijnproeverijen: Helaas waren we te laat voor een wijnproeverij of om de Riesling Trail met de fiets af te rijden. Daarom hebben we bij Chateau Tanunda (prachtig fotomoment) halt gemaakt, wijn geproefd en gekocht.

Volgens geruchten de beste pizza: 40s Café in Angaston. Heel eerlijk? Nee. De pizza was olieachtig, een beetje Amerikaans en de varianten waren echt niet naar onze smaak. Toch de grote hit onder de locals en drukbezocht.

Meer tips voor het Barossa Valley heb ik hier bij Adelaidenow gevonden.

Daarna volgde de terugrit naar Adelaide. Wat je allemaal in Adelaide kunt zien en ondernemen, heb ik hier opgeschreven: Adelaide tips en hoogtepunten.

Voor het Top End raad ik je aan om minstens drie dagen in het Kakadu National Park in te plannen. Voor Darwin zijn 1-2 dagen voldoende, vooral om "aan te komen" en te acclimatiseren. Het Litchfield Nationalpark kan in een dag worden bezocht en voor Nitmiluk is ook 1 dag voldoende. Als je weinig tijd hebt voor de reis, kun je het Nitmiluk Nationalpark ook overslaan.

In totaal raad ik aan om minstens 7 - 10 dagen in te plannen. Maar het hangt altijd af van de reistijd en persoonlijke voorkeuren. Ik heb zes dagen in het Kakadu National Park doorgebracht en had nog langer kunnen blijven omdat ik deze regio (met Arnhemland) als iets heel bijzonders beschouw (verderop meer daarover).

In het Nitmiluk was ik in totaal drie nachten, in het Litchfield NP twee nachten. In Darwin was ik in totaal een week, omdat ik tussendoor even een korte pauze van de roadtrip heb genomen (ik was in totaal drie maanden in Australië aan het reizen).

Darwin - Litchfield Nationalpark - Nitmiluk Nationalpark - Kakadu Nationalpark (met Arnhemland) - Darwin.

Dag 1: Aankomst in Darwin

Dag 2: Darwin CBD verkennen

Dag 3: Darwin, camper ophalen en inkopen

Dag 4: Darwin - Litchfield Nationalpark

Dag 5: Litchfield Nationalpark-> Bekijk tips & hoogtepunten voor het Litchfield National Park

Dag 6: Litchfield Nationalpark - Nitmiluk Nationalpark

Dag 7: Nitmiluk Nationalpark

Dag 8: Nitmiluk Nationalpark - Kakadu Nationalpark

Dag 9 - 14: Kakadu Nationalpark -> Bekijk tips & hoogtepunten voor het Kakadu Nationalpark

Dag 15: Kakadu Nationalpark - Darwin

Voordat ik de route door het Rode Centrum (Kings Canyon, Alice Springs en Uluru) rijd, plan ik vijf rustdagen in Darwin in. Niet omdat de stad zo mooi is, maar omdat mijn broer (met wie ik de laatste stuk rijd) een beetje een chaos had en niet eerder kon komen.

Voor dit gedeelte hadden we zelf heel weinig tijd. De "Explorers Way", zoals deze route ook wordt genoemd, kan in 10 dagen met veel hoogtepunten worden bereden. We hebben in totaal 18 dagen om van Darwin naar Adelaide te rijden. Hier zal ik aanvullen welke haltes we hebben gemaakt en waar je eventueel bij kortere reistijd nog iets kunt besparen om toch stressvrij te reizen.

Dag 16: Darwin - camper ophalen, inkopen en rit naar het Litchfield Nationalpark (Litchfield Tourist Park)

Dag 17: Litchfield Nationalpark-> Bekijk mijn tips & hoogtepunten voor het Litchfield National Park.

Dag 18: Litchfield Nationalpark - Nitmiluk Nationalpark

Dag 19: Nitmiluk Nationalpark - Daly Waters

Dag 20: Daly Waters - Wauchope (bij Devil's Marbles)

Dag 21: Wauchope - Alice Springs-> Bekijk het reisverslag voor Alice Springs

Dag 22: Alice Springs - Kings Canyon

Dag 23: Kings Canyon -> Bekijk verslag over Kings Canyon met tips

Dag 24: Kings Canyon - Uluru

Dag 25: Uluru-> Bekijk compleet verslag over Uluru en Kata Tjuta

Dag 26: Uluru - Coober Pedy

Dag 27: Coober Pedy - Wilpena Pound (Flinders Ranges)

Dag 28: Flinders Ranges

Dag 29: Wilpena Pound - Barossa Valley

Dag 30 - 33: Adelaide-> Bekijk mijn tips en hoogtepunten voor Adelaide

Dag 34: Terugvlucht naar Duitsland.

De vraag was voor ons snel beantwoord: campervan. Waarom? Je bent veel flexibeler, hebt prachtige campings om uit te kiezen en bespaart een hoop geld. Campings met elektriciteit kosten ca. 41 - 46 AUD. Een accommodatie in het nationale park kost soms meer dan 300 AUD per nacht.

Voor de "kleine" 15 dagen lange Top End roadtrip heb ik samen met Susi (Black Dots White Spots) een kleine camper van Apollo gehuurd. Omdat we een week eerder besloten om een camper te boeken, waren alle 4WD campers al weg. Gelukkig konden we nog een Endeavour camper bij Apollo krijgen. Er was zelfs 20% korting door een of andere actie.

Voor de drie weken door het Outback, waarbij mijn broer me begeleidt, hebben we een grotere camper (Euro Tourer) vroegtijdig gehuurd. Deze biedt ons verwarming, want in het Outback en het Red Center kan het tijdens onze reis (mei - juni) 's nachts tot enkele graden dalen. Bovendien gaat het bijna alleen maar rechtdoor, dus kan je met een grotere camper rondrijden.

(Bilder en info met prijzen van de campers volgen).

Het beste bezoek je het Northern Territory in het droge seizoen tussen mei en september. Als je verschillende regio's van Australië bereist, moet je goed nadenken over in welke volgorde je je route legt. Ik ben bijvoorbeeld medio maart in Adelaide (Herfst begint) begonnen en ben via Perth en Broome naar Darwin gegaan. Zo kwam ik kort na het einde van het regenseizoen in het Northern Territory (begin mei) aan.

Het noorden is tropisch, heet en de luchtvochtigheid is extreem hoog. Zelfs in het droge seizoen. Begin mei was het bijna ondraaglijk, voor zonsondergang kwamen de muggen als een plaag. Toen ik na twee weken nationale parken weer in Darwin kwam, was het veel draaglijker.

In het Kakadu Nationalpark zijn in mei nog veel wegen (vooral 4WD en de overgangen naar Arnhemland) gesloten of onbegaanbaar. Kort na ons bezoek aan het Kakadu Nationalpark werden de wegen naar de Jim Jim Falls, Twin Falls en ook de Gunlom Falls geopend. Jammer, ik had ze allemaal graag van dichtbij bezocht. Gedurende het droge seizoen vinden er geen helikoptervluchten naar de watervallen plaats.

In het Litchfield Nationalpark was begin mei de toegang en de wandeling bij de populaire Wangi Falls gesloten voor onderhoud. Alle 4WD wegen waren ook nog afgesloten.

Wat betreft de temperaturen was de reistijd perfect. 'S Nachts vielen de temperaturen onder de 30 graden, overdag lagen de gemiddelde temperaturen rond de 33 graden. Slechts een enkele keer steeg de thermometer boven de 36 graden. Ook waren alle watervallen prachtig, want ze hadden veel water. In het droge seizoen zijn de meeste watervallen minder indrukwekkend, ofwel verdroogd of ze vormen slechts een stroompje.

Nu heb je de keuze!

Wil je altijd de beste reis- en insider tips ontvangen? Volg me dan op Facebook, Instagram, Pinterest, Threads of abonneer je op mijn nieuwsbrief om regelmatige updates en exclusieve tips te krijgen.

♥ Gebruik je mijn tips graag? Bedank me met een koffie ☕️

Mijn artikelen zijn het resultaat van intensief onderzoek, persoonlijke ervaringen en eerlijke aanbevelingen - geheel zonder AI. Ik schrijf ze zodat je je reizen stressvrij en met echte, zelf geteste tips kunt plannen.

Als je mijn werk leuk vindt en je gewoon wilt bedanken, waardeer ik een kleine fooi in mijn virtuele reiskas. Elke bijdrage helpt me om onafhankelijk en met passie hoogwaardige content voor jou te blijven creëren. Dank je wel!

Vertrouwen is belangrijk: In sommige van mijn artikelen vind je aanbevelingslinks (affiliate links). Als je via een van deze links iets boekt of koopt, kost het je niets extra - maar ik ontvang een kleine commissie. Zo kun je me steunen zonder extra inspanning en help je me om deze blog levend te houden. Dank je dat je deel uitmaakt van mijn community en mijn passie voor authentiek reizen deelt!