Kigali, hoofdstad van Rwanda

Kigali is niet alleen de hoofdstad van Rwanda, maar ook het economische en culturele centrum van het land. Hier worden zaken gedaan en komen de meeste toeristen Rwanda binnen, tenzij ze zoals ik een roadtrip door Uganda en Rwanda maken.

Als je de naam van de stad wilt uitspreken zoals de lokale bevolking, dan klinkt het meer als Tschi-gali dan Ki-gali. In de nationale taal Kinyarwanda worden de letters 'ki' uitgesproken als 'tschi'.

Kigali is voor velen bekend van de Hollywoodfilm "Hotel Ruanda". Dit was ook mijn eerste schokkende kennismaking met Kigali en Rwanda. Achteraf was ik erg geschokt door de film en het besef dat dit een waargebeurd verhaal zou moeten zijn. Had ik toen zo weinig van de wereld meegekregen? Vanaf dat moment wilde ik meer leren over dit land.

Ik begon boeken en films over Rwanda te kopen en online onderzoek te doen (boekentips aan het einde van dit artikel). Dit leidde uiteindelijk tot een bijna 4-weekse roadtrip, waarbij ik natuurlijk Kigali moest bezoeken. We verbleven hier voor twee nachten. De Hotel Ruanda - het Hôtel des Mille Collines, heb ik toch niet bezocht. De verhalen over wat er werkelijk in het hotel is gebeurd en het 'echte' verhaal van Paul Rusesabagina zijn te tegenstrijdig. Toch raad ik aan het boek bij de film te lezen.

Ook al zijn andere delen van het land aantrekkelijker, Kigali heeft bij nadere beschouwing prachtige plekken te bieden die bij een eerste blik niet meteen opvallen.

Tijdens onze rit van het Kivumeer naar Kigali konden we urenlang genieten van prachtige landschappen. Na de rust en sereniteit van de natuur de afgelopen dagen aan het Kivumeer en daarvoor in het Mount Ghahinga en Bwindi National Park waar het erg rustig was, was de eerste indruk van Kigali: stoffig, hectisch en luid. Kort gezegd: we wilden het liefst snel weer de natuur in.

Bij de binnenkomst van Kigali stuurde Google Maps me naar een straat waar een markt plaatsvond. Hoewel er sporadisch automobilisten voor ons langs reden, wilde ik het risico niet lopen om de waren van de mensen die op de grond lagen uitgestald te overrijden. Daarom zochten we eerst een busstation op om te draaien en snel de straat te verlaten.

Uiteindelijk negeren we de instructies van onze navigatie en navigeren we via de grotere hoofdwegen naar onze accommodatie, het Gloria Hotel. Het had twee dagen geduurd om dit hotel met slecht internet via booking.com te boeken. Op de een of andere manier is het toch gelukt. Het hotel is recent gerenoveerd, de kamer is enorm en bijna drie keer zo groot als de kleine hut van de afgelopen nachten aan het Kivumeer.

Nadat we het belangrijkste hebben uitgepakt, maken we een globaal plan wat we de komende twee dagen willen verkennen.

Dat Kigali niet alleen hectisch en luid is, zouden we op de avond en de volgende dag ontdekken. Daarom heb ik hier mijn bezochte plekken en ervaringen samengevoegd.

Mijn tip voor Kigali: regel een taxichauffeur voor je geplande bezoeken. Hij rijdt je van plek naar plek en wacht terwijl je de locaties bezoekt. Onze chauffeur was zelf onder de indruk van het Inema Arts Center, omdat hij er nog nooit eerder was geweest. Zijn Engels en Frans waren vrij slecht, maar de communicatie lukte toch op de een of andere manier.

Voor de taxichauffeur (oorspronkelijk waren het 4 uur, uiteindelijk waren het 6 uur) hebben we met fooi 32.000 RWF (ongeveer 40 euro) betaald.

Het Inema Arts Center werd in 2012 opgericht door de twee broers Innocent en Emmanuel Nkuranga. Daarom de naam Inema. Inema betekent in het Kinyarwanda ook "zegen, geschenk of het hebben, koesteren of ontvangen van een talent".

Per toeval en dankzij Tripadvisor zijn we hier beland. Afrikaanse hedendaagse kunst is echt heel interessant. Vooral omdat de twee de tijd nemen om met ons bij een kopje koffie en cinnamon rolls over hun grootste uitdagingen in Rwanda te praten en ons door hun kleine maar fijne galerie rond te leiden. Het atelier in de binnenplaats, waar enkele onafgemaakte kunstwerken van Emmanuel staan, maakt ook deel uit van onze privé-rondleiding.

Om kunst dichter bij de armere bevolking te brengen, nodigen de broers kinderen uit voor regelmatige workshops. Emmanuel laat ons indrukwekkende werken zien die hierbij zijn ontstaan! Het Inema Art Center biedt trouwens plaats aan 10 - 13 kunstenaars die allemaal verschillende soorten Afrikaanse hedendaagse kunst tentoonstellen.

Daarnaast worden vrouwen opgeleid in naaien als onderdeel van een ondersteuningsprogramma van Innocent, zodat zij de geproduceerde goederen (leren handtassen, portemonnees, armbanden en halskettingen) in de winkel kunnen verkopen.

Daarnaast zijn er regelmatig workshops in samenwerking met het weeshuis, waar 10 - 17-jarige kinderen de kans krijgen om hun artistieke vaardigheden te ontdekken. In de speciale AWAM-showroom worden de werken van de jonge kunstenaars te koop aangeboden.

De kunst van de broers en andere kunstenaars van het centrum kun je hier bewonderen:

Kigali is sinds de onafhankelijkheid van België in 1962 de hoofdstad van Rwanda en ligt in het centrum van het land. Eenmaal op de Mount Kigali met 1850 m hoogte gebouwd, strekt deze snelgroeiende stad zich nu uit over verschillende heuvels, die ook rond de 1600 m hoogte tonen. Van Kigali uit gaan geasfalteerde wegen stervormig naar alle delen van het land.

Via deze wegen slinger je door het grootste deel van Rwanda met 1,2 miljoen inwoners. De stad lijkt echter nooit groot, want de nederzettingen verspreiden zich tussen Mount Kigali (1850 m) en Mount Juli (2000 m). Veel kleine heuvels laten de stad veel kleiner lijken dan ze is.

Toch is de opkomst van het land hier op elke hoek zichtbaar: Overal wordt gebouwd en de stad is verrassend schoon - ook al zijn er nog wat stoffige straten overgebleven uit de tijd voor de genocide in 1994.

Een werkelijk hemelse plek is het Heaven Restaurant & Bar, dat tot een van de culinaire hoogtepunten van Kigali behoort. Het eten is weliswaar van hogere kwaliteit voor Rwandese begrippen, maar echt heerlijk. Vooral de guacamole met matoke-chips! Bovendien heb je vanaf het grote overdekte openluchtplatform een geweldig uitzicht op Kigali. De sfeer is erg ontspannen en aangenaam als je even afstand wilt nemen van de drukte van de stad.

Nadat we hier een geweldige avond hebben doorgebracht, kocht ik bij het verlaten van het restaurant een boek dat ik beter voor mijn bezoek had kunnen lezen. Hierin vertelt de oprichter Josh Ruxin hoe hij van San Francisco naar Kigali kwam, over NGO's, de hulp in weeshuisjes tot het eigen restaurant 'Heaven' - een prachtig verhaal over deze geweldige plek.

Hierdoor ontdekte ik dat in Heaven eerst wezen en later alle Rwandezen die geïnteresseerd zijn, een opleiding in de hotel- en horeca-industrie krijgen. Velen van hen werken nog steeds vandaag de dag in het Heaven Restaurant of in het aangrenzende Boutique Hotel. Hij spreekt ook over de uitdagingen in Rwanda en welke ervaringen hij en zijn vrouw door de jaren heen hebben opgedaan. Een geweldig boek (hier bekijken)!

Ter nagedachtenis aan de genocide werd in 2004 het Genozidmuseum in Kigali geopend. Het is niet de enige herdenkingsplek in en rond Kigali, maar wel een die onder de huid kruipt. Na het bezoek had ik geen behoefte meer om nog meer van de gruwelijkheden te zien die vooral in de gedenktekens van Nyamata Church en Ntamara Church nog zichtbaar zijn.

Ik houd me al langer bezig met de genocide van 1994 in Rwanda en toch is het bijzonder verontrustend, aangrijpend en onbegrijpelijk hoe naïef de wereld wegkeek. Ook de geschiedenis van Rwanda wordt in het museum met veel afbeeldingen en video's getoond. Alleen al een 10 minuten durende film met beelden en getuigenverklaringen van overlevenden aan het begin van het bezoek laat bijna geen oog droog.

Het is ook erg treurig dat de gids in het museum (zelf deel van de film, hij heeft alle familieleden verloren en rapporteert erover) zich bij ons excuseert. Waarom? Gewoon omdat we een paar tranen hebben vergoten? Dat is niets vergeleken met wat hem is overkomen.

Buiten het museumgebouw zijn er massa-graven waar tegenwoordig nog gevonden botten, die keer op keer worden opgegraven, worden begraven. Een lange wand dient als gedenktafels met alle bekende namen van de slachtoffers. Helaas wordt deze muur voortdurend aangevuld met nieuwe namen.

De zogenaamde ambachtmarkten zijn absolute toeristenfallen. De ene hut naast de andere biedt je souvenirs en ambachten aan die je beter op andere plekken direct bij de producenten in de kleinere gemeenschappen kunt kopen. Ook vervelend is dat je niet door de straat kunt lopen zonder niet door de verkoper naar binnen te worden gevraagd. De beleefdheid verbiedt je bijna om aan deze vraag te voldoen. Na de tiende winkel is het vermoeiend.

Ik bezocht veel liever de echte markt, die schuin tegenover ons hotel lag. Maar elke keer dat we 's avonds daar waren, was de markt helaas al gesloten.

De Kigali International Airport is de enige internationale luchthaven in Rwanda. Het ligt ongeveer 12 km ten oosten van de stad. De meeste reizigers komen daarom via deze luchthaven het land binnen. Vanuit Europa vliegen Turkish Airlines, KLM, Ethiopian Airlines, Qatar en Brussels Airlines voordelig naar Kigali.

Tips om goedkope vluchten te vinden

Alle geasfalteerde wegen in Rwanda komen samen in Kigali. Kom je, zoals ik, vanuit Uganda naar Rwanda, dan zijn de plaatsen Kisoro en Kabale het dichtst bij de grensovergangen naar Rwanda.

Tip: Huurauto's zijn goedkoper in Uganda. Als je dus zoals ik een roadtrip door Uganda en Rwanda wilt maken, overweeg dan goed waar je wilt starten.

In Kigali zelf hebben we de huurauto laten staan en zijn we alleen met de taxi gegaan. Te veel Eenrichtingsstraten en chaotisch rijgedrag hebben we zo vermeden. Een taxirit is erg goedkoop en kost bijvoorbeeld van het Heaven Restaurant naar ons hotel (1,5 km, ongeveer 20 minuten rijden) slechts 3.000 RWF met fooi (ongeveer 3,70 €).

Ook voor onze verkenningsdag in Kigali hebben we een taxichauffeur voor 6 uur geboekt. Dit kostte ons 32.000 RWF met fooi. Moto-taxi's zijn goedkoper en kosten afhankelijk van de route slechts 500 - 1500 RWF. Ook al hebben alle moto-taxi chauffeurs een vergunning, voel ik me in een taxi veiliger. De rijstijl van alle Afrikanen is toch best avontuurlijk ...

Dankzij de hoge ligging is het klimaat in Kigali ondanks de tropische ligging behoorlijk aangenaam en gematigd. De gemiddelde temperaturen in Kigali zijn constant met gemiddelde waarden rond de 15 - 27°C. Alleen in het regenseizoen in maart - april en oktober - november komen er vaker buien voor.

Nadat we al bijna drie weken in Oost-Afrika waren geweest, maakten we ons bij onze komst naar Kigali helemaal geen zorgen over de veiligheid in Kigali. Pas bij het verlaten van het hotel in de avond viel het ons op: Bij elke hoek stond een politieagent met een AK47 om zijn hals. Er is trouwens geen straatverlichting en de drukte op straat en de stoepen 's nachts is net zo als overdag.

We voelden ons op geen enkel moment onveilig, ook al trokken we hier als MuZungus (witten) natuurlijk alle blikken op ons. Ik beweer dat reizen in Rwanda over het algemeen veilig is. Alleen met autorijden moet je voorzichtig zijn. Hier gebeuren vaak ernstige ongevallen omdat mensen gewoon niet kunnen autorijden (in mijn ogen).

Voor Rwanda kan ik de Bradt Guide Rwanda (Meer informatie bekijken) in het Engels aanbevelen.

Josh Ruxin

De pas getrouwde Josh en Alissa vertellen hun verhaal. Van San Francisco naar Kigali (Rwanda), van NGO's, de hulp in weeshuizen tot hun eigen restaurant "Heaven" - een prachtig verhaal over deze geweldige plek. Ik ben zelf in Heaven gaan dineren, heb van elke seconde genoten en ontdekte dit boek bij het vertrekken. Ik heb het meteen gekocht, begonnen met lezen en het bijna niet meer weggelegd.

Paul Rusesabagina

Het waargebeurde verhaal achter "Hotel Ruanda"

Toen Rwanda in 1994 het toneel werd van een onvoorstelbare genocide, was er één persoon die erin slaagde om meer dan 1000 Tutsi's te redden. Paul Rusesabagina, de directeur van Hotel Mille Collines. Het boek geeft inzicht in de geschiedenis van Rwanda en Paul Rusesabagina beschrijft aan de hand van zijn eigen verhaal hoe het tot deze vreselijke moorden heeft kunnen komen.

Het boek, evenals de film daarover, hebben me diep geraakt. Hoe kan de wereld in deze tijd zo blind zijn voor de gruwelijkheden, terwijl meer dan een half miljoen mensen simpelweg worden afgeslacht omdat ze tot de 'verkeerde' stam behoren? Bijzonder genoeg wordt Paul in het Genocide Museum in Kigali met geen woord vermeld.

Wil je altijd de beste reis- en insider tips ontvangen? Volg me dan op Facebook, Instagram, Pinterest, Threads of abonneer je op mijn Nieuwsbrief om regelmatig updates en exclusieve tips te ontvangen.

♥ Gebruik je mijn tips graag? Zeg dank u met een koffie ☕️

Mijn artikelen zijn het resultaat van intensief onderzoek, persoonlijke ervaringen en eerlijke aanbevelingen - helemaal zonder AI. Ik schrijf ze zodat je je reizen stressvrij kunt plannen met echte, zelfgeteste tips.

Als je mijn werk waardeert en gewoon 'dank je' wilt zeggen, ben ik blij met een kleine donatie in mijn virtuele reisfonds. Elke bijdrage helpt me om onafhankelijk en met passie hoogwaardige content voor je te blijven creëren. Dank je!

Vertrouwen is belangrijk: In enkele van mijn artikelen vind je aanbevelingslinks (affiliate-links). Als je via een van deze links iets boekt of koopt, kost het je niets extra - maar ik ontvang een kleine commissie. Zo kun je me volledig zonder extra inspanning steunen en help je me om deze blog levend te houden. Dank je dat je deel uitmaakt van mijn community en mijn passie voor authentiek reizen deelt!