Palomino in Colombia

"Je moet naar Palomino gaan" geven mij Colombiaanse toeristen als tip voor mijn verdere reis door Colombia. Dus zit ik in Cartagena en moet ik kiezen tussen twee accommodaties in Palomino.

Wat ik op dat moment niet weet: Het is een keuze tussen ontspanning of "backpacker toeristen" (Dit klinkt niet neerbuigend, maar ik heb nog nooit iets gevonden aan de hele party, alcohol en feesten tijdens het reizen). Maar niemand schrijft erover dat langs de kilometer met goedkope accommodaties vrijwel geen stuk strand vrij is. Zeker niet in het weekend of tijdens de Colombiaanse zomer.

De beelden tonen het verschil:

Daarom ben ik blij dat ik de juiste accommodatie heb gekozen. Ik heb de beslissing genomen voor het Hukumeizi Hotel en tegen Casa Chapolin met de optie om te surfen. Inmiddels weet je, nog voor je reis naar Palomino, wat je kunt verwachten. Hier is het hele verhaal met tips voor je verblijf.

Palomino is een klein dorp aan de oostelijke Caribische kust in het Departamento La Guajira, dat noordelijk grenst aan Venezuela. Slechts een uur met de bus van het Tayrona National Park en twee uur van Santa Marta.

Een insidertip is deze slaperige plek al lang niet meer. Toch is het nog zo onderontwikkeld dat er nauwelijks restaurants op het strand zijn waar je als gast kunt eten. Meestal bieden de accommodaties een soort volpension aan met ontbijt, lunch en diner.

Langs de hoofdstraat zijn er een paar restaurants, fruithandels en ook mogelijkheden om zelf eten in winkels te kopen. Langs de "backpacker-meile" zijn er ook eetstalletjes en restaurants. Maar van slechte pizza wil ik me niet voeden.

In Palomino kun je vooral één ding doen: in de afzondering in een hangmat onder palmen aan het strand liggen en de tijd vergeten. 's Middags vliegt er altijd een grote zwerm pelikanen voorbij die je vanuit je hangmat kunt observeren:

Er zijn ook surfscholen, maar ik vond de omstandigheden niet goed, bovendien "hingen" 30 - 50 beginners op een plek in het water. Te veel.

Voor vier nachten hebben we ons geïnstalleerd in het Hukumeizi direct aan het strand, om na drie weken Colombia (-> Reisverslag) het tot nu toe beleefde te reflecteren en voor de laatste dagen van de reis nieuwe ontdekkingsdrang op te doen. Want ik ben moe na al de indrukken van de laatste weken.

Op het eerste gezicht is Palomino net zo weinig aantrekkelijk als al die andere dorpen langs de weg sinds we Santa Marta hebben verlaten. Een tankstation, eetstalletjes, huizen, veel motortaxichauffeurs en vooral stof. Maar ons doel is niet de hoofdstraat, maar de zee. En daar willen we heen. In Palomino schijnt een van de mooiste stranden van Colombia te verbergen. Daarom zijn we hier.

Aangezien de bus bij de hoofdstraat stopt, tillen we onze rugzakken op en een snelle blik op de telefoon laat zien: 3,1 km tot de accommodatie. Bij meer dan 30° C en zon is lopen geen optie.

Naast mij staat al een mototaxichauffeur (in het Nederlands: motorchauffeur) klaar, die precies weet wat we willen: meerijden. Op de vraag naar onze rugzakken wuift hij moe af 'Geen probleem' en tilt de grote rugzak op de tank en het stuur. Zodra ik op de motor zit, gaat de rit verder over de met gaten bezaaide weg. Ook hier kent men alleen gas geven en hard remmen. Toch stuurt de chauffeur zijn motor handig om de gaten in de weg naar het Hukumeizi Hotel aan het strand.

De eerste indruk van het uitgestrekte terrein en de talrijke schaduwgevende palmen is geweldig. Er is ook een zwembad, waar ik normaal gesproken niet veel waarde aan hecht als de zee in de buurt is, maar hier is het heel handig.

De vlaggen op het strand zijn altijd rood. Dit betekent dat er een sterke stroming is en afhankelijk van het getij kun je beter niet of alleen voorzichtig het water ingaan. Afkoelen ja, echt zwemmen liever niet. Maar daar houdt zich hier vrijwel niemand aan.

We checken snel in, gooien de bagage in de kast van onze ruime hut en gaan direct naar het strand. Hier zijn ligstoelen, stoelen en hangmatten beschikbaar.

Het strand ziet eruit als uit een prentenboek en is prachtig natuurzuiver. De palmen reiken bijna tot het water, precies zoals mijn ideale strand eruit zou moeten zien. Af en toe vallen er kokosnoten op de grond (ga nooit onder een palm staan of liggen!) of een grote zwerm pelikanen vliegt indrukwekkend over ons heen. De wind is aangenaam, de temperaturen met 30° C ook.

Af en toe maken we een pauze en gaan we ofwel links naar de monding van de Rio Palomino (veel te druk en smal strandgedeelte) of rechts naar de monding van de Rio San Salvador, waar zich wat mij betreft het mooiere strandgedeelte van Palomino voortzet. Het is zo ontzettend rustgevend dat ik liggend in een hangmat meerdere boeken verslind.

Ik moet alleen onderbreken om een verkoeling in de zee te zoeken, langs het strand te slenteren of een van de heerlijke maaltijden in onze accommodatie te nuttigen! Deze pauze hier doet gewoon goed, tijd en dagen verstrijken zonder te weten welke datum we eigenlijk hebben.

Voor je op de 'Boek'-knop drukt, moet je weten dat het strand niet overal zo paradijselijk is als de foto's beweren. Ook ik liet me voor de reis misleiden en heb dankzij geluk de juiste accommodatie gekozen.

Er zijn hier tal van accommodaties met - zoals in de Lonely Planet staat - 'backpacker-sfeer'. Deze 'sfeer' betekent: druk strand, veel alcohol, drugs en luide muziek. Als je daarop staat, volg je vanaf de hoofdstraat de Carretera 6 en zoek je langs deze of het strandgedeelte waar je op stoot een goedkoop hostel.

Vanaf Hotel Aite, oostelijk gelegen, bevinden zich de duurdere accommodaties. Deze zijn rustig gelegen aan het brede zandstrand. Hier heb ik mijn ontspanning gevonden. Als je op tijd bij bijvoorbeeld booking.com naar een accommodatie zoekt (niet in het weekend, want dan zijn er veel lokale bewoners), kun je goede deals vinden. We hebben de onze een dag 'gemist' en hebben voor nachten daarna bijna het dubbele moeten betalen. Zelf schuld, maar alsnog binnen ons budget.

Ik kan ons Hotel Hukumeizi aanbevelen. De hutten zijn zeer ruim met twee slaapkamers en elk twee tweepersoonsbedden. De muren bestaan alleen uit houten latten, waarover witte linnen doeken als muren zijn gespannen. Vanuit het bed hoor ik de denderende golven van de Caribische Zee. Het is paradijselijk. Ook al ben ik niet het type dat een week aan het strand kan liggen, komt deze kleine pauze precies goed.

Ook al is de eigenaresse niet erg vriendelijk, de kokkin heeft het in zich en tovert ons drie zeer lekkere maaltijden (meestal met zeevruchten en vis) per dag.

Alternatief raad ik de accommodaties El Matuy (direct naast) of Hotel Aite (ook naast) aan. Ik zou in het algemeen controleren welke accommodatie bij booking.com hun prijzen met korting aanbiedt.

Als je geen zin hebt om lui aan het strand te liggen, kun je je in een band in de Rio Palomino laten drijven van de Sierra Nevada tot de monding aan zee. Het plezier duurt 2-3 uur, afhankelijk van hoeveel water er in de rivier zit.

Aangezien Palomino direct aan het Sierra Nevada National Park ligt en ook de hoogste bergen van Colombia, worden er overal wandelingen aangeboden. Vraag gewoon bij de accommodatie.

Veel Colombianen raden ook aan om de watervallen van Quebrada Valencia te bezoeken. Deze liggen richting Tayrona Nationalpark en zijn bereikbaar met de bus. Zeg simpelweg tegen de chauffeur waar je wilt uitstappen. Voor de wandeling moet je minimaal 2 - 3 uur inplannen.

Als je niet meer naar het Tayrona Nationalpark gaat, kun je een dagtrip maken. Ook hier neem je de bus richting Tayrona/Santa Marta en stap je uit bij de ingang El Zaíno.

Of je doet het zoals wij: gewoon ontspannen in een hangmat op het strand en luisteren naar het ruisen van de oceaan.

Je komt het makkelijkst naar Palomino met de bus, die in Santa Marta bij de Mercado vertrekt. De bussen rijden regelmatig om de 20 minuten. Als we een dag eerder niet bij het vertrekpunt waren langsgekomen, hadden we ze misschien niet zo eenvoudig gevonden. Zelfs onze taxichauffeur heeft ons bij het busbedrijf direct afgezet. Alles geen probleem, want een bus had alle toeristen bij de Mercado afgezet.

De rit vanaf Santa Marta duurt ongeveer 2 uur en kostte tijdens mijn bezoek 9.000 COP (januari 2017). De prijzen voor het busticket zijn sinds 2016 met 1.000 - 2.000 COP gestegen. De bussen zijn eenvoudig en niet geconditioneerd. Onze chauffeur reed zeer radicaal en kende alleen gas geven of hard remmen. Gelukkig konden we een zitplaats bemachtigen, want de staande mensen vielen bij een noodstop naar voren. Gelukkig is er niks gebeurd.

Met de taxi kom je volgens onze accommodatie in Santa Marta het gemakkelijkst voor ongeveer 50.000 COP direct naar Palomino. We hebben vanaf het tankstation in Palomino een mototaxi genomen naar de 3,1 km verderop gelegen accommodatie Hukumeizi Hotel en hiervoor 4.000 COP betaald. Deze prijzen stijgen ook gestaag.

Controleer voor je reis naar Palomino of je in je accommodatie met creditcard kunt betalen. Stand januari 2017 zijn er geen geldautomaten in Palomino en valt de stroom af en toe (soms langer) uit.

Gevonden bij andere blogs:

Ben je al in Palomino geweest of plan je een reis ernaartoe? Heb je misschien nog een goede tip? Ik ben altijd blij met je reactie!

Wil je altijd de beste reis- en insider tips ontvangen? Volg me dan op Facebook, Instagram, Pinterest, Threads of abonneer je op mijn Nieuwsbrief, om regelmatig updates en exclusieve tips te krijgen.

♥ Vind je het fijn om mijn tips te gebruiken? Zeg dank je wel met een koffie ☕️

Mijn artikelen zijn het resultaat van intensief onderzoek, persoonlijke ervaringen en eerlijke aanbevelingen - geheel zonder AI. Ik schrijf ze zodat je je reizen stressvrij kunt plannen met echte, zelf geteste tips.

Als je mijn werk leuk vindt en gewoon bedankt wilt zeggen, ben ik blij met een kleine bijdrage in mijn virtuele reiskassa. Elke bijdrage helpt me om onafhankelijk en met passie hoogwaardige content voor jou te blijven maken. Dank je wel!

Vertrouwen is belangrijk: In sommige van mijn artikelen vind je affiliate links. Als je iets boekt of koopt via een van deze links, kost het je niets extra - maar krijg ik een kleine commissie. Zo kun je me zonder extra moeite steunen en help je me om deze blog levendig te houden. Dank je dat je deel uitmaakt van mijn community en mijn passie voor authentiek reizen deelt!