Reisverslag Tanzania - Zanzibar

Wie heeft er niet gedroomd van een safari in Afrika om de dieren en adembenemende uitzichten te verkennen? Wij zijn herhaaldelijke daders. Alleen in Tanzania zijn we allemaal nog niet geweest.

En toen we nog niet wisten waar onze volgende reis ons zou brengen, deed Chris de suggestie: Wat dacht je ervan om de Kilimanjaro te beklimmen? Het duurt nooit lang om mij over te halen. Maar wat ons te wachten stond, werd pas later duidelijk. Zo overtuigden we ook Dom en het team van Veel Onderwegs die voor het eerst samen op pad gingen.

De dierenwereld met de legendarische nationale parken - die tot de mooiste van Afrika behoren - zijn een hoogtepunt op zich. Beter kan niet, ik heb nog nooit zoveel dieren op één dag gezien. Na de nationale parken en voor sommige van ons vermoeiende meerdaagse safari's kwam het idee op om nog een paar dagen op Zanzibar te ontspannen.

Dus zochten we een aanbieder voor de klim naar de Kilimanjaro - op eigen houtje zonder gidsen en dragers kom je gewoon niet naar boven - en boekten uiteindelijk de hele reis bij deze specialist: Diamir.

Tanzania en zijn nationale parken zijn een must. In dit artikel presenteer ik mijn persoonlijke favorieten, welke parken ik nog wil bezoeken en geef ik je praktische tips voor je reisplanning.

Als je niet alles zelf wilt organiseren, raad ik je de specialisten van DIAMIR Reiservaringen aan. Daar krijg je:

Wij zijn zelf met DIAMIR gereisd - en hebben het erg gewaardeerd.

Heel eenvoudig: we houden van Oost-Afrika, zijn er nog nooit geweest en hebben ons ten doel gesteld de hoogste berg van Afrika, de Kilimanjaro, met 5.895 meter te beklimmen.

Van de spectaculaire dierenwereld tot de prachtige nationale parken en stranden, Tanzania barst van de schoonheid. Het Oost-Afrikaanse land heeft een schijnbaar eindeloze lijst van uitzonderlijke bezienswaardigheden, waaronder de Kilimanjaro, de hoogste berg van Afrika, het Serengeti National Park, dat op de UNESCO-werelderfgoedlijst staat, en de Zanzibar-archipel, die tot zijn vele hoogtepunten behoort.

Als je van dieren, natuur en avontuur houdt, is Tanzania de perfecte reisbestemming. We hebben nog nooit zoveel leeuwen op één dag gezien als in de Serengeti (ongeveer 20, wat ongeveer het totaal aantal leeuwen is dat we hebben gezien na 8 reizen naar Zuid-Afrika).

Het landschap heeft ons gefascineerd en is gevarieerd. Of het nu de Serengeti is, de Ngorongoro-krater of de Kilimanjaro. Vergeet Zanzibar met zijn droomstranden niet.

Tanzania biedt voornamelijk één ding: avontuur, talloze dierenobservaties en een mix van natuur. Regenwouden, savannes, palmen en stranden.

-> Bekijk de beste reistijd voor Tanzania

-> De mooiste nationale parken in Tanzania

In precies drie weken hebben we vanaf de Kilimanjaro Airport (Arusha) de Kilimanjaro klim tot de Serengeti in het noorden van Tanzania verkend, voordat we met een klein propellervliegtuig voor een paar dagen naar Zanzibar zijn gevlogen.

Hier is onze gedetailleerde route:

Opmerking: De volgende keer zouden we liever 1 tot 2 dagen minder op Zanzibar doorbrengen en langer in de Serengeti, Tarangire of Ngorongoro krater. Maar ik betwijfel of we snel nog eens de Kilimanjaro zullen beklimmen.

Je kunt Tanzania op eigen gelegenheid verkennen. Eigenlijk reizen wij zelf liever. Aangezien ik al ervaring heb opgedaan met off-road rijden in andere Afrikaanse landen en verschillende safari-gidscursussen bij EcoTraining heb gevolgd (in de Masai Mara en in Zuid-Afrika bij EcoTraining), weet ik redelijk goed hoe het werkt met dieren.

Wil je niet alles zelf organiseren? Wij hebben hier ook niet zelf gereden, maar hebben een all-inclusive pakket geboekt met alle vluchten, klim naar de Kilimanjaro, chauffeur en auto, evenals accommodatie bij Diamir, de specialist in reiservaringen. Wij zijn zelf met DIAMIR gereisd - en hebben het erg gewaardeerd.

We hadden met Julius een uitstekende chauffeur en gids, die ongelooflijk goede ogen lijkt te hebben voor het juiste moment. Hij ontdekte vaak dieren zonder dat er al andere voertuigen aanwezig waren. Ideaal om dieren te observeren. Vooral in de Serengeti of het Ngorongoro Behoudgebied blijf je niet lang onopgemerkt als je een mooie waarneming hebt.

Samen met hem waren we een geweldig team en konden we ten volle genieten van de schoonheid van de nationale parken, evenals de camps die we soms helemaal voor ons alleen hadden.

Net zo goed als ons team op de klim naar de top van de Kilimanjaro.

Arusha dient als ideaal startpunt voor veel andere toeristen. Nadat we de dag ervoor vanuit Amsterdam via Addis Abeba (Ethiopië) naar de Kilimanjaro Airport zijn gekomen, werden we door onze chauffeur opgehaald en hebben we geld gepind bij de ATM (onze tip, omdat je later bijna geen mogelijkheid meer hebt). De grootste uitdaging komt eerst: Tanzaniaanse SIM-kaarten voor onze telefoons.

Het proces bij de Vodacom-kiosk voor de luchthaven duurt maar liefst 1,5 uur voor 3 SIM-kaarten. Zo lang hebben we nog nooit gewacht. Wat er fout is gegaan weten we niet. In ieder geval zijn we allemaal doorweekt van het zweet als we eindelijk op weg gaan naar onze eerste accommodatie, de African View Lodge.

We checken snel in, frissen ons op en pakken onze spullen in. Want om de Kilimanjaro te beklimmen, hebben we niet al ons reisbagage nodig. Iedereen heeft een packsak of een duffelbag bij zich van ongeveer 60 - 80 liter om slaapzak en kleding voor de komende dagen op te bergen.

Onze kamer ziet er snel uit alsof er een bom is ontploft: Chaos. Maar we zijn professionals in inpakken en krijgen de chaos snel op orde, zodat alles klaar is voor de wandeling in de duffelbag en rugzak.

In de lodge wordt vanavond voor alle gasten gegrild. We kijken al uit naar de eerste avond in Tanzania, ook al is er een zekere spanning voor het grote avontuur voelbaar. We blijven niet lang wakker, want na de reis zijn we allemaal behoorlijk moe.

De volgende ochtend ontbijten we in de lodge, geven we ons bagage bij de receptie af (we kunnen alles hierlaten wat we niet nodig hebben tijdens de 6 dagen wandelen) en verwelkomen we onze gidsen die al op ons wachten.

Opmerking: Volgens het programma hadden we het Arusha National Park moeten bezoeken, waar de receptie bij aankomst niets van wist. Daarom viel het bezoek uit en was de accommodatie veel te ver van de Machame Gate, het beginpunt van onze wandeling. Een accommodatie in Moshi zou dus logischer zijn geweest. Zo hadden we voor en na de beklimming elk 1,5 uur reistijd kunnen besparen.

We verlaten Arusha en maken de 1,5 uur durende reis naar Moshi en verder naar de Machame Gate. Onderweg verzamelen we onze lunchpakketten, slaapmatten en andere uitrusting. Bij de Machame Gate moeten we ons registreren en wordt alles gecontroleerd en gewogen. Dan kunnen we beginnen.

Aangezien de 6 dagen op de Machame-route naar Uhuru Peak, de top van de Kilimanjaro, zeer indrukwekkend waren, hebben we hier een uitgebreid verslag van gemaakt. Daarnaast hebben we onze paklijst en tips voor de voorbereiding genoteerd.

Verder lezen: Wil je ook de Kilimanjaro beklimmen? Hier vind je alle tips met reisverslag

Nadat we van de Kili terug zijn, worden we weer naar de African View Lodge gebracht, waar we ons achtergelaten bagage in ontvangst nemen en nog een nacht zullen doorbrengen. Dit is ideaal, want we zijn oververmoeid en stoffig. Na een uitgebreide douche staat er een 3-gangenmenu en een welverdiend glas wijn op ons te wachten.

Nadat we genoeg slaap hebben ingehaald en ons genot hebben gegeven aan het ontbijt, komt de ontspanning eraan. Gids Julius wacht al op ons. Hij zal de komende dagen onze chauffeur en gids zijn tijdens de safari's. We rijden met een Toyota Landcruiser, die erg comfortabel is, maar gesloten.

In Oost-Afrika vind je zelden open auto's voor game drives, omdat er naast de sterkere zonnestraling ook grotere temperatuurverschillen optreden.

Het Mkomazi National Park ligt direct naast het kleine stadje Same, ongeveer 3 uur met de auto van Arusha en is vrij onbekend omdat het in vergelijking met andere parken in het noorden van Tanzania een beetje afgelegen ligt.

Een echte geheimtip, waar je alle Big Five kunt meemaken. De poort is gloednieuw, wat ook aangeeft dat het hier vooruitgaat en dat men zich voorbereidt op talrijke toeristen in de toekomst.

Verrassend genoeg, want tijdens onze eerste safari tot zonsondergang beleven onze twee safari-nieuwekomers een hoogtepunt: We zien leeuwen, olifanten, luipaarden, secretarybirds, struisvogels, talloze giraffen, elanden en zelfs een luipaard dat uit een boom het gras in vlucht (helaas op grotere afstand en te snel voor onze camera's). En dat allemaal ondanks een dunbevolkte dierenwereld die nog behoorlijk schuw is ten opzichte van auto's.

De naam 'Mkomazi' is afgeleid van de woorden 'Mko' en 'Mazi'. Dit betekent in het Swahili 'houten lepel' en 'water'. Dit zou betekenen dat er hier nauwelijks genoeg water is om een lepel te vullen. Vanwege de veel voorkomende droogte hier zijn er het afgelopen jaar talloze dieren omgekomen. Het park zelf ligt in een glooiend heuvelachtig landschap. Een droomstart om te ontspannen na onze Kili-avontuur.

Overigens deelt het park zijn noordgrens met Kenia's grote Tsavo-West National Park. Grote kuddes olifanten, zebra's en oryx-antilopen trekken afhankelijk van de regenval tussen deze parken heen en weer.

De zwarte neushoorns (Black Rhinos) en wilde honden zijn hier weer geïntroduceerd. Beide soorten worden om veiligheidsredenen in een streng bewaakt gebied gehouden. In de jaren '80 was er van de meer dan 200 zwarte neushoorns geen enkele meer over.

Daarom werd in de jaren '90 met internationale hulp het Mkomazi Rhino Sanctuary gestart. Tegenwoordig leven er volgens rangers weer ongeveer 35 zwarte neushoorns in het park, waarvan we 5 tot 6 kunnen zien tijdens een 1-uurs durende tour met een ranger. Het Mkomazi Rhino Sanctuary herbergt tegenwoordig bijna 30% van de totale zwarte neushoornpopulatie in Tanzania - een ongelooflijke prestatie.

Na het neushoornreservaat bezoeken we het fokstation voor wilde honden. Hier worden ze in grote hokken gefokt voordat ze op hun eerste verjaardag in het park worden vrijgelaten.

Het Mkomazi View Camp is een prachtig en bijna nieuw, modern tentenkamp in een geweldige locatie. Er zijn slechts zes tenten met toilet en douche. Daarnaast een restauranttent en een zonne-energiesysteem hierin, om de noodzakelijke elektrische apparatuur (camera's, telefoons, ...) op te laden. WLAN zoek je hier tevergeefs, mobiele ontvangst ook. Ideaal om te ontspannen in dit prachtige Afrikaanse landschap.

Na een ochtend game drive uit het Mkomazi National Park, maken we ons op weg naar Moshi, waar de weg naar Tarangire National Park - ook wel de Kleine Serengeti genoemd - begint. Na 6 uur rijden (inclusief lekke band) bereiken we het Tarangire National Park.

"The Elephants Paradise", staat er bij de poort geschreven en wekt hoge verwachtingen bij bezoekers. Het 2.850 km² grote park staat bekend om de grootste gnu-populatie buiten de Serengeti, grote olifantenherden (vooral in het droge seizoen) en gigantische baobab-bomen. We zijn hier in december, helaas is dat het seizoen waarin de tseetseevlieg hier voorkomt en helaas ook de slaapziekte overdraagt.

Dus moet je, zoals wij, ervoor zorgen dat je jezelf goed beschermt met insectenspray en lange kleding (niet zwart of donkerblauw). Ik ben eerlijk gezegd te weinig oplettend geweest wat dat betreft. Bij de ingang wordt in ieder geval ook ons voertuig met een middel bespoten dat ik nog nooit eerder heb gezien. De voorzorgsmaatregelen bij de ingang zijn overigens prima.

Op weg naar de accommodatie maken we een langere game drive en zien naast veel kadavers (van buffels tot olifanten is alles aanwezig) ook een luipaard in een boom evenals verderop in de vallei drie luie leeuwen die alleen met een verrekijker te zien zijn. Er leidt geen pad hierheen, wat ter bescherming van de dieren echt goed is. Over het algemeen vind ik het goed dat er veel grote gebieden zijn die niet door paden voor auto's worden doorkruist.

Op de weg naar buiten uit het park richting het Ngorongoro Behoudgebied maken we nogmaals een 6 uur durende safari. We hebben lunchpakketten bij ons, die we op een verhoogde picknickplaats met uitzicht op de rivierbedding van de Tarangire River hebben. We zijn opnieuw onder de indruk van het landschap van Tanzania en de nationale parken in het noorden.

De safari is weer een ervaring, want we zien veel olifanten, giraffen, gazelles, gnus, struisvogels, gieren, buffels en opnieuw luipaarden en leeuwen (helaas weer op grotere afstand, een daarvan heeft net een stuk zebra verorberd). Bovendien liggen er veel kadavers in het park, wat ervoor zorgt dat we ook veel gieren te zien krijgen (soms als ze een gnu of buffel verorberen, soms als ze op zoek zijn naar prooi).

Omdat de regen in december zelden valt (ondanks de benaming regenseizoen), is de Tarangire River zo goed als droog. Gewoon daarom staat ons kamp, het Tarangire View Camp, hier aan de opgedroogde oever. Tijdens het regenseizoen in april en mei is de kamp niet bereikbaar (of wordt zelfs afgebroken, dat kon ik niet helemaal uitvinden). Slechts acht tenten, een restauranttent en een verblijfsruimte bevinden zich verspreid tussen acacia- en leverworstbomen.

Ook hier draait alles op zonne-energie. Warm water voor de douche is op aanvraag beschikbaar, de accu's kun je opladen in het restaurant.

Het Ngorongoro Behoudgebied (Ngorongoro Crater Conservation Area, kortweg NCCA) met de gelijknamige caldera van 20 km in diameter ligt te midden van de natuurlijke schoonheid van Tanzania en strekt zich uit over een enorm gebied tussen Karatu in het zuiden, het Natronmeer in het noorden en de Serengeti in het westen. Dit gebied biedt de grootste dichtheid aan dieren (en roofdieren) in Afrika. De Riftvallei ligt dichtbij, en breukgeulen en vulkanen zijn kenmerkend voor dit landschap.

Het verschil tussen een beschermingsgebied en een nationaal park is dat hier ook Maasai leven en hun vee en geiten mogen laten weiden. Dit mag echter alleen aan de uiterste randen van de caldera en niet in het binnenste, omdat dit door stroperij in de caldera verboden is. Eens was het een deel van het Serengeti National Park, maar vandaag is het een zelfstandige park waarvoor je apart entree moet betalen.

-> Alle tips en ervaringen in de Ngorongoro-krater heb ik hier uitgebreid beschreven

Al is de reis naar het park een avontuur, want eerst klim je in de Riftvallei naar 2.300 meter naar de rand van de krater. We passeren regenwouden, het graf van Bernhard Grzimek en zijn zoon Michael, die hier met zijn vliegtuig neerstortte en om het leven kwam, en genieten steeds weer van de uitzichten naar beneden in de vallei. Ook op deze steile hellingen leven en zwerven dieren, zoals dat de olifantenpoep op de weg bewijst.

Het aantal dieren dat in de krater leeft wordt geschat op 25.000. Wanneer we de steile eenrichtingsstraat afdalen naar de bodem van de krater, zien we deze al dichterbij komen in stipjes. Het is indrukwekkend om deze overzicht te hebben.

Tijdens een meerdaagse safari zien we enorme kuddes gnus, zebra's, gazelles en buffels. Na talloze bezoeken aan Afrika merk ik op: Zo grote kuddes heb ik nog nooit gezien en dit had ik vooral niet in de krater verwacht. Het samenzijn van pelikanen, flamingo's en nijlpaarden in het kratermeer van Lake Magadi, met daar nog zebras, gnus en wrattenzwijnen ervoor, is zeldzaam te zien. Daarnaast zien we talloze gieren die zich om kadavers van gnus en buffels vechten.

Bijzonder onder de indruk zijn we wanneer we in de verte een klein punt rennend zien naderen: een witte neushoorn. Wat een geluk om een van deze zeldzame en schuchtere dieren in de krater tegen te komen. Beter kunnen we deze safari niet eindigen. Zodra we de neushoorn alleen laten, begint het te regenen en maken we ons op de weg naar buiten uit de krater en op de piste richting Serengeti, het waarschijnlijk bekendste nationale park ter wereld.

Langs de rand van de crater zijn er enkele exclusieve en vrij dure accommodaties. We hebben echter slechts 10 km van de hoofdingang van de Ngorongoro-krater in de Bougainvillea Country Lodge Karatu overnacht. Men lijkt zich goed voor te bereiden op Duitse toeristen, want overal werden we met dezelfde woorden in het Duits begroet. Het uitgestrekte terrein heeft een zwembad in een goed onderhouden tuin en mooie bungalows.

Het eten is oké, het was vermoedelijk voor ons het "saaiste" en slechtste van de reis. Al met al een praktische accommodatie voor iedereen die zich niet wil wagen aan een duurdere lodge direct aan de Ngorongoro-krater. Voor een nacht was de locatie ideaal en helemaal in orde voor ons.

Nadat we het Ngorongoro Crater Conservation Area hebben verlaten, maken we ons op weg door bossen en de steeds vlakkere savanne naar de Serengeti. Het nationale park grenst direct aan het beschermingsgebied. Na 2 uur bereiken we de poort, waar de toegangsgelden en registratie voor het bezoek worden afgehandeld.

Het meest beroemde nationale park ter wereld heeft vooral dankzij de grote dierenmigratie naam gemaakt en is zo de safari-bestemming nr. 1 in Afrika. De naam van het oudste nationale park van Tanzania komt van de Maasai en betekent (vermoedelijk) "eindeloze vlakte". Het park grenst aan de Masai Mara in Kenia, die slechts ongeveer 10% van de oppervlakte van de Serengeti beslaat.

Zolang we op de "hoofdweg" zijn, heerst er nog een akelig lege aanblik als het om dieren gaat. Het gras is nog afgegraast, de regen heeft hier nog niet grootschalig zijn intrede gedaan. Dus helaas ook maar weinig dieren, die vanaf december in het kader van de grote migratie weer terug van de Masai Mara naar de zuidelijke Serengeti trekken, waar we ons bevinden.

Maar toch: wat we hier in 2 dagen meemaken en zien is een hoogtepunt voor iedereen die wildlife en dieren in de natuur wil zien. Talrijke luipaarden in bomen of eens ook vluchtend voor een leeuw, leeuwenstammen in overvloed, zodat we soms niet eens weten hoeveel dieren er zich onder een boom bevinden, enorme buffelkuddes die ik in deze omvang nog nooit heb gezien. Daarbij nijlpaarden onder palmen, kleine hyena's die ook overdag uit hun hol komen, baby wrattenzwijnen, natuurlijk ook giraffen, olifanten, impala's, gazelles en voor velen zeldzaam: boomleeuwen. Er zijn niet veel plaatsen ter wereld waar ook leeuwen in bomen klimmen.

Tot mijn eerste reis naar Oeganda waren er maar 2-3 leeuwenstammen in het Queen Elizabeth National Park in Oeganda en in het Lake Manyara NP in Tanzania die bekend stonden om het klimmen in bomen. Maar tegenwoordig is dit fenomeen eveneens vaak waar te nemen in de Serengeti. Ook in het Tarangire National Park en in het Kruger National Park Zuid-Afrika zijn sindsdien leeuwen in bomen gespot.

De fascinerende ecosysteem, dat naast de savanne ook bossen en heuvels, rivieren en moerassen, evenals palmen herbergt, heeft ons aan het einde van de rondreis door Tanzania sterk onder de indruk achtergelaten. De dierenwereld van de Serengeti is werkelijk uniek, nog nooit heb ik zoveel leeuwen op één dag gezien, cheeta's op grote afstand met een verrekijker waargenomen of luipaarden uit bomen in het grasland zien verdwijnen. Geen wonder, de Serengeti maakt deel uit van het UNESCO-Werelderfgoed en is dus beschermd, zodat de dieren ook blijvend beschermd kunnen blijven.

Wanneer we ons na een andere game drive in de ochtend van Julius op de Seronera Airstrip moeten afscheiden, zijn we allemaal een beetje verdrietig, maar ook overweldigd en weten we één ding: We zullen nog meer nationale parken in Tanzania verkennen en vooral nog een keer langer de bezochte nationale parken bezoeken. Dan ook met safari's 's avonds (of 's nachts) en bushwalks. Want dat is tenminste mijn favoriete manier om dieren te ontdekken en te observeren. Ook al is er elke keer een klein adrenalinekick bij...

Het tijdelijke Serengeti View Camp (South) verandert zijn locatie met de grote dierenmigratie. Ideaal, want zo ben je altijd dichtbij waar de grote gnu- en zebraherden zich bevinden. Omdat ook roofdieren mee migreren, is het ideaal om het beste uit je bezoek te halen.

Bijzonder leuk vonden we dat gedurende de nacht de brullende leeuwen en lachende hyena's te horen waren. Helaas kwamen ze tijdens ons verblijf 's nachts nooit direct het kamp binnen. Wel was er een graasende nijlpaard dat altijd bij valavond de grasmaaiers speelde en zich langs de safari-tenten klaagde.

Vanuit de Seronera Airstrip middenin de zuidelijke Serengeti gaat het met een klein bushvliegtuigje over een volgende stop aan de rand van de Serengeti naar Arusha. Daar kunnen we niet, zoals door iedereen werd verzekerd, in het vliegtuig naar Zanzibar blijven zitten, maar moeten we eenmaal van vliegtuig wisselen. Met een even kleine machine die 12 passagiers kan vervoeren gaat het verder naar Zanzibar.

Helaas kunnen we het hoogtepunt van de vlucht niet genieten: Wanneer we over de Ngorongoro-krater vliegen, komen we in een hevige onweersbui terecht. De regen klettert zo tegen de ramen dat we helaas alleen de omtrekken van de krater kunnen zien. Natuurlijk is de hele ellende er na het overvliegen ook weer voorbij. Omdat we nooit een exacte tijd voor het vertrek en de verdere vlucht kregen (je safari-aanbieder zorgt voor alles), weten we alleen dat we om 11.00 uur zouden vertrekken (zo heel precies weet niemand dat, want het vliegtuig vertrekt weer kort na aankomst) en we uiteindelijk rond 15.00 uur in Zanzibar zijn geland.

Met de binnenkomst en de rit hebben we dan nog eens 1,5 uur nodig gehad en waren we rond 16.30 uur op onze accommodatie aan Matemwe Beach in het noordoosten van het eiland.

Nadat we eerst op de Kilimanjaro waren geweest en vervolgens de schoonheid van de nationale parken in het noorden van Tanzania hadden kunnen bewonderen, was veel iemand blij dat het voor de laatste dagen naar Zanzibar ging om te ontspannen. Want wie niet gewend is aan lange safari's die meer dan 4 uur op de "African Massage Road" duren, is nu behoorlijk uitgeput.

Daarom is het voor iedereen aan te raden om een paar dagen aan een van de parelwitte stranden te ontspannen. Tijd om alles wat we hebben meegemaakt te verwerken, te reflecteren en ook om een beetje van het eiland en de fascinerende onderwaterwereld te verkennen.

Want Zanzibar biedt veel wat velen als een droomvakantie beschouwen. Zwemmen, ontspannen, een beetje geschiedenis en cultuur, snorkelen of duiken en vooral genieten van de heerlijke zeevruchten. We besluiten van dag tot dag of we iets ondernemen en gaan voor een dag naar Stone Town (ook wel Zanzibar Town), bezoeken het Jozani Forest met de alleen hier levende rode colobusapen, proeven allerlei fruit- en specerijensoorten op een specerijenboerderij en boeken ook een snorkeltrip naar Mnemba Island.

Veel is vermoeiend en erg toeristisch. Iedereen probeert de toeristen zoveel mogelijk geld af te troggelen. Vooral onze accommodatie, die zich weigert om op de terugweg van het Jozani Forest nog een bezoek aan een specerijenfarm toe te voegen. Maar we zouden geen ervaren individuele reizigers zijn als we dat dan niet zelf spontaan ter plekke (en zonder nog eens een uur heen- en terugreis) zouden kunnen regelen.

Zanzibar was mooi, maar uiteindelijk zouden 1-2 dagen hier ook voldoende zijn geweest om meer tijd in de nationale parken van Tanzania door te brengen. Maar omdat jij misschien een ander soort reiziger bent, blijf je hier misschien zelfs graag langer.

We hadden nog veel meer kunnen ondernemen, zoals bijvoorbeeld de reuzenschildpadden op Changuu Island (ook Prison Island) bezoeken of het geboortehuis van Freddy Mercury bekijken. Eerlijk gezegd was het ons veel te heet en we wilden ook graag gewoon een lange wandeling langs de zee maken, genieten van het heerlijke eten van de lokale restaurants aan het strand en lekker ontspannen.

We hebben in het noorden aan het prachtige Matemwe Beach in het Zanzibar Pearl Boutique Hotel & Villas (3 sterren, alleen ontbijt) verbleven. Ideaal gelegen aan het witte zandstrand, dichtbij voor excursies naar Mnemba Island. Alleen naar Stone Town en het Jozani Forest zijn 1-uurs ritten nodig. Voor de rest zijn er direct bij het hotel een aantal lokale restaurants aan het strand die je dagelijks kunt bezoeken, omdat het eten gewoon zo heerlijk is. Het eten in het hotel is duur en weinig gevarieerd (tenzij het avondmenu).

Vanwege de lange reis raden we je aan om minimaal 14 dagen voor Tanzania en Zanzibar te plannen. Dan kun je de belangrijkste nationale parken in het noorden van Tanzania verkennen en een paar dagen op Zanzibar ontspannen. Wil je, zoals wij, de Kilimanjaro beklimmen, dan moet je minimaal 21 dagen (3 weken) voor Tanzania plannen of bij 2 weken dan Zanzibar ten gunste van de Kili schrappen.

Het tropische klimaat maakt deze regio tot een ideale reisbestemming voor toeristen die zonovergoten stranden en weelderige landschappen met een rijke dierenwereld zoeken.

Desondanks hangt het bij de zoektocht naar de beste reistijd ervan af wat je in Tanzania wilt doen. Het land kun je eigenlijk heel het jaar door bezoeken, alleen de Kilimanjaro beklimming of ook safari's zijn niet altijd mogelijk tijdens het grote regenseizoen (maart tot mei) of stellen je voor grotere uitdagingen.

-> Hier vind je een uitgebreid verslag over de beste reistijd voor Tanzania en Zanzibar, safari en Kilimanjaro.

Omdat we de beste info over de Kilimanjaro van de reisorganisatie en van verschillende blogs op het internet hadden verzameld, was de Lonely Planet voor Tanzania alleen bedoeld om nuttige feiten op te zoeken. Voor dat doel was deze gids echter ideaal.

Voor Zanzibar had ik het eBook Zanzibar: Pemba, Mafia (Bradt Travel Guide) gekocht. Het bevatte veel meer nuttige informatie dan we hadden hoeven te gebruiken. Geweldig gedaan en voor iedereen die niet bang is voor een Engelstalige reisgids, een aanrader.

Wil je een gids om de dieren te herkennen? Hiervoor heb ik speciale boeken die ik heb gekocht tijdens mijn EcoQuest in de Masai Mara. Ik heb alleen Engelstalige gidsen. Waarom? Heel simpel: De dierennamen communiceer je toch alleen in het Engels (in een ideale situatie). Zo weet je altijd wat je gids ziet of omgekeerd. Ik moet vaak nadenken over hoe een dier in het Nederlands wordt genoemd. Soms heb ik geen idee en moet ik het internet raadplegen.

Voor de invoer naar Tanzania heb je een visum nodig, dat je vooraf online of direct bij aankomst op elke luchthaven kunt krijgen. De kosten bedragen altijd 50 dollar. Wij hebben het visum vooraf online aangevraagd, zodat je met de afdruk (belangrijk, omdat je anders een invoerdocument moet invullen) direct naar de invoer kunt gaan en je je niet in de rij hoeft te staan voor een visum bij aankomst ("on arrival").

Met het visum kun je maximaal 90 dagen in het land blijven. Controleer daarom de datum op je stempel in je paspoort of die juist is.

Vraag hier je elektronische visum vooraf online aan

Bij de invoer naar Zanzibar moesten we naast het visum ook een invulkarton van de invoer invullen. Deze werd echter alleen verzameld en niet gecontroleerd. Bij de uitreis moesten we weer een uitreisformulier invullen met alle informatie (duur van het verblijf, hotel, vlucht, bezochte plaatsen, ...) en zorg ervoor dat je een pen bij je hebt.

Met Ethiopian Airlines vlieg je via Addis Abeba naar de Kilimanjaro Airport (afhankelijk van wat je eerste reisdoel in Tanzania is. Voor ons was dat de klim naar de Kilimanjaro). Voor de vluchten heeft ook Diamir gezorgd, we hoefden ons nergens zorgen over te maken.

Als je je vluchten zelf wilt boeken, is dat geen probleem. In geval van annulering door jou, is het echter geen pakketreis meer en moet je zelf voor alles zorgen. Kijk eens bij de Vluchten zoekmachine Skyscanner voor de beste verbindingen en zie hier mijn tips over hoe wij vluchten boeken.

Een eigen 4x4 huurauto of een auto met chauffeur zijn de beste manieren om het land te verkennen. De reistijden zijn lang, de wegen buiten de snelwegen zijn behoorlijk hobbelig en slecht - plan zeker genoeg tijd in. Kijk ook eens bij Diamir, want zij organiseren jouw perfecte rondreis, zoals je dat wilt (kies je reiscomponenten of sluit je aan bij een groepsreis). Wij hebben bij Diamir alles geboekt en waren super tevreden en blij, na de vermoeiende klim naar de Kili, niet zelf te hoeven rijden. Omdat we met z'n vijven waren, konden we de kosten voor auto en chauffeur delen.

Je betaalt meestal met contant geld en alleen in betere hotels of restaurants met een creditcard (let op, er worden 5% kosten in rekening gebracht). Ofwel met de lokale valuta Tanzaniaanse shilling (TZS) of Amerikaanse dollars. Bij de laatste moet je ervoor zorgen dat je alleen nieuwe en enigszins intacte biljetten meeneemt. Geldautomaten zijn vooral in landelijke gebieden zeldzaam, dus neem gerust iets meer contant geld mee. Amerikaanse dollars worden vaak gezien als fooi, en wij geven de voorkeur aan lokale valuta (wij zijn tenslotte Europeanen en geen Amerikanen).

Houd er rekening mee dat er kosten aan geldautomaten ter plaatse verbonden zijn. Je kunt aan de meeste automaten maximaal 400.000 TZS opnemen (ongeveer 160 euro). Betaal zo vaak mogelijk met je creditcard. In de lodges en accommodaties in de nationale parken is vaak geen internet, waardoor betaling per creditcard onmogelijk is. We hebben al het contante geld dat we na onze aankomst op de Kilimanjaro Airport bij Arusha konden krijgen.

Momenteel zijn de beste gratis creditcards voor reizen de debitkaart van de DKB Bank, GenialCard (Hanseatic Bank) en de Mastercard Gold van de TF Bank. Met een set-up van ten minste 2 van deze kaarten kun je in het buitenland bijna altijd gratis geld opnemen bij automaten en ter plaatse betalen, zonder buitenlandkosten voor vreemde valuta te dragen! -> Hier vind je alle tips over de beste reiscreditcards in vergelijking.

Fooi in Tanzania is verplicht en wordt ook verwacht. In restaurants (5 tot 10%, soms is de service inbegrepen), bij tours, bij chauffeurs en dragers wordt fooi verwacht.

Bij invoer is momenteel een dubbele vaccinatie tegen Corona verplicht. Deze wordt zeer nauwkeurig gecontroleerd in je vaccinatieboekje bij de invoer. Een gele koorts vaccinatie is alleen nodig als je uit een gele koortsland (Oeganda) komt. Aangezien ik al in Oeganda ben geweest, heb ik deze vaccinatie van eerdere reizen inmiddels geregeld en hoefde ik me daar verder geen zorgen over te maken.

Volgende vaccinaties worden aanbevolen bij de invoer naar Tanzania (maar zijn niet verplicht): Hepatitis A en B, tyfus, cholera, hondsdolheid en meningokokken.

In sommige gebieden komt malaria voor. Een profylactische behandeling met malariamiddelen wordt aanbevolen, maar je moet hierover contact met je arts opnemen. Aangezien we al vaak in Oost-Afrika zijn geweest, schatten we ons risico inmiddels zelf in en hebben we deze keer niets ingenomen (geen Malarone, dat vaak voorgeschreven wordt) omdat we de Kilimanjaro-beklimming niet door bijwerkingen wilden laten beïnvloeden. In geval van ziekte is er ter plaatse de beste geneeskunde en hulp (onze mening).

Ik hoop dat je dit artikel leuk vond en dat het je heeft geholpen om je vragen te beantwoorden. Als je nog ideeën of vragen hebt, dan zien we je reactie hier op onze blog graag tegemoet.

Als je geen vragen hebt: We zijn ook blij om je feedback te ontvangen en dat je het artikel met vrienden deelt of op Pinterest opslaat. Dan vind je de tips later weer.

Wil je altijd de beste reis- en insider tips ontvangen? Volg me dan op Facebook, Instagram, Pinterest, Threads of abonneer je op mijn Nieuwsbrief om regelmatig updates en exclusieve tips te ontvangen.

♥ Gebruik je mijn tips graag? Zeg dank met een koffie ☕️ Mijn artikelen zijn het resultaat van intensief onderzoek, persoonlijke ervaringen en eerlijke aanbevelingen - helemaal zonder KI. Ik schrijf ze zodat jij je reizen stressvrij en met echte, zelfgeteste tips kunt plannen. Als je mijn werk waardeert en gewoon dankjewel wilt zeggen, ben ik blij met een kleine tip in mijn virtuele reisfond. Elke bijdrage helpt me om onafhankelijk en met liefde voor jou hoogwaardige content te creëren. Dank je wel!

Vertrouwen is belangrijk: In sommige van mijn artikelen vind je aanbevelingslinks (affiliate-links). Als je via een van deze links iets boekt of koopt, kost dat je niets extra - maar ik ontvang een kleine commissie. Zo kun je me zonder extra moeite ondersteunen en help je me om deze blog levendig te houden. Bedankt dat je deel uitmaakt van mijn community en mijn passie voor authentiek reizen deelt!